اثر هشت هفته تمرینات قامتی و تعادلی بر عوامل آمادگی جسمانی کودکان کم توان ذهنی
سیدعلی حسینی، seyed ali hoseini assistant professor of exercise physiology, department of physical education and sport science, marvdasht branch, islamic azad university, marvdasht, iranاستادیار، دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزش ،گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران عبدالصالح زر، abdossaleh zar assistant professor of exercise physiology, department of physical education and sport science, jahrom university,jahrom, iran.استادیار، دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزش، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران مریم خدادوست، maryam khodadoust m.sc in exercise physiology, department of physical education and sport science, islamic azad university, yasuij branch, yasuij, iranکارشناس ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی، گروه تربیت بدنی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران امامه حجازی، emameh hejazi m.sc in exercise physiology, department of physical education and sport science, islamic azad university, yasuij branch, yasuij, iranکارشناس ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی، گروه تربیت بدنی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
چکیده
مقدمه: در رابطه با اثرات فعالیت های ورزشی بر عوامل آمادگی جسمانی کودکان کم توان ذهنی مطالعات کمی صورت گرفته است، لذا هدف مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات قامتی و تعادلی بر عوامل آمادگی جسمانی کودکان کم توان ذهنی می باشد. روش: 30 نفر از داوطلبین دانش آموزان ابتدایی مدرسه کم توان ذهنی لاله یک شهرستان یاسوج به صورت در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. در ابتدا در پیش آزمون از تمامی آزمودنی ها تعادل ایستا، تعادل پویا، قدرت عضلانی، انعطاف پذیری و استقامت عضلانی اندازه گیری شد. در ادامه آزمودنی ها به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. سپس گروه تجربی به مدت هشت هفته تمرینات ورزشی منتخب را انجام دادند و گروه کنترل فقط فعالیت های روزانه خود را انجام دادند. در پایان هشت هفته مجددا مشابه با پیش آزمون تمامی متغیرها اندازه گیری شدند. یافته ها: نتایج نشان داد هشت هفته تمرینات قامتی و تعادلی اثر معنی داری بر بهبود تعادل ایستا (0/02=p)، انعطاف پذیری (0/001=p) و استقامت عضلانی (0/006=p) کودکان کم توان ذهنی دارد با این وجود اثر معنی داری بر بهبود تعادل پویا (0/99=p) و قدرت عضلانی (0/11=p) کودکان کم توان ذهنی ندارد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر نتیجه گیری می شود جهت بهبود عوامل آمادگی جسمانی کودکان کم توان ذهنی می توان از هشت هفته تمرینات قامتی و تعادلی استفاده نمود.
مقدمه: در رابطه با اثرات فعالیت های ورزشی بر عوامل آمادگی جسمانی کودکان کم توان ذهنی مطالعات کمی صورت گرفته است، لذا هدف مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات قامتی و تعادلی بر عوامل آمادگی جسمانی کودکان کم توان ذهنی می باشد. روش: 30 نفر از داوطلبین دانش آموزان ابتدایی ...
چکیده زمینه و هدف: کودکان و نوجوانان کم توان ذهنی به دلیل اتخاذ سبک زندگی بی تحرک، کاهش قابل توجه آمادگی جسمانی را تجربه می کنند که در نهایت مرگ زودرس را در آنان به دنبال دارد. تأثیر تمرینات ورزشی هدفمند و ساختاریافته در بهبود آمادگی جسمانی این دسته ثابت شده است. بنابراین هدف از
مقاله۲۰۱۹طب مکملحمید ذوالقدر، پریسا صداقتی، حسن دانشمندی
مقدمه: بیتحرکی در کمتوانان ذهنی باعث اختلال در عملکرد حرکتی آنان میشود. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات منتخب تعادلی - اصلاحی بر عملکرد حرکتی دانشآموزان کمتوان ذهنی مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی بود. مواد و روشها: مطالعۀ حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی با طرح پ
مقالهکودکان استثناییحمید اراضی، hamid arazi rasht, 10th km tehran road, faculty of sport sciencesرشت، کیلومتر 10 جاده تهران، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه گیلان فاطمه معیری راد، fatemeh moayeri rad rasht, 10th km tehran road, faculty of sport sciencesرشت، کیلومتر 10 جاده تهران، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه گیلان شیما ابوطالبی، shima aboutalebi rasht, 10th km tehran road, faculty of sport sciencesرشت، کیلومتر 10 جاده تهران، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه گیلان
هدف از پژوهش حاضر مقایسهی آثار دو نوع تمرینات هوازی (طنابزنی و دویدن) بر عوامل آمادگی جسمانی دانشآموزان پسر کم توان ذهنی 12-10 سال بود.30 دانشآموز پسر کم توان ذهنی با میانگین سن 96/0±81/10 سال، قد 94/7±67/141 سانتیمتر و وزن 16/5±22/36 کیلوگرم به روش خوشه ای تصادفی از مدرسه ا
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسة آثار دو نوع تمرینات هوازی (طنابزنی و دویدن) بر عوامل آمادگی جسمانی دانش آموزان پس ر کمتوان ذهنی 12-10 ساله صورت گرفت. روش: 30 دانشآموز پسر کمتوان ذهنی با میانگین سن 10/81±0/96 سال، قد 141/67±7/94 سانتیمتر و وزن 36/22±5/16 کیلوگرم به روش خوشهای تصادفی
هدف از این مطالعه، بررسی تغییرات مقاومت انسولینی، آدیپونکتین و عامل رشد فیبروبلاستی21 سرمی به عنوان عوامل خطر متابولیکی قلبی عروقی متعاقب هشت هفته تمرینات استقامتی، مقاومتی و ترکیبی در کودکان چاق غیر فعال 8-12 سال بود. 60 کودک پسر چاق (سن: 41/1 ± 05/10 سال و شاخص تودهی بدنی: 77/1