آمادگی برای تغییر کارورزان پزشکی در زمینه خود ارزیابی صلاحیت های بالینی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد
علی عمادزاده، ali emadzadeh instructor, department of medical education, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran. email: emadzadea@mums.ac.irعلی عمادزاده (مربی)، گروه آموزش پزشکی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. (emadzadea@mums.ac.ir)؛ سمیه علیزاده، somayeh alizadeh ()phd student in medical education, department of medical education, faculty of medicine, iran university of medical sciences tehran, iran. email:alizadehs2014@gmail.comدانشجوی دکترای آموزش پزشکی، گروه آموزش پزشکی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. alizadehs2014@gmail.com حسین کریمی مونقی، hossein karimi mooneghi associate professor, 1- evidence based caring research center 2- department of medical-surgical nursing, school of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran. email: karimih@mums.ac.irدکتر حسین کریمی مونقی (دانشیار)، مرکز تحقیقات مراقبت مبتنی بر شواهد، گروه آموزشی داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، گروه آموزش پزشکی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. (karimih@mums. ac. ir)؛ لیدا جراحی، lida jarahi assistant professor, department of community medicine, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran. email:jarahil@mums.ac.irدکتر لیدا جراحی (استادیار)، گروه پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. (jarahil@mums.ac.ir)
چکیده
مقدمه: توانایی خودارزیابی به عنوان یک صلاحیت حیاتی حرفه ای گری برای دانشجویان پزشکی در شورای اعتبار بخشی آموزش پزشکی مطرح است. در این پژوهش وضعیت آمادگی برای تغییر در زمینه رفتار خود ارزیابی صلاحیت های بالینی کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با استفاده از سازه مراحل تغییر مدل فرانظری بررسی گردید. روش ها: در این مطالعه توصیفی از بین دانشجویان پزشکی که در نیم سال اول تحصیلی 93-92 در دانشگاه علوم پزشکی مشهد دوره کارورزی خود را می گذراندند، 127 نفر با استفاده از جدول مورگان بر اساس نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار انجام پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود که سؤالات آن شامل سه بخش، اطلاعات دموگرافیک، سؤالات زمینه ای و سؤالات مربوط به سازه مراحل تغییر بود. پس از تعیین روایی و پایایی، پرسشنامه ها با روش خود ایفا تکمیل گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه، تی تست و کروسکال والیس و ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شد. نتایج: بیش تر از نیمی از دانشجویان (49/70%) در مراحل اولیه مدل فرانظری یعنی مرحله تفکر و پیش تفکر قرار داشتند. حدود(9/4%) مرحله بیش تفکر و تفکر را پشت سرگذاشته و در مراحل بالای مدل قرار داشتند و ارزیابی از صلاحیت بالینی خود را انجام داده بودند. (58/15%) از دانشجویان در مرحله نگهداری قرار داشتند و خودارزیابی از صلاحیت بالینی جزیی از رفتار آنان شده بود. نتیجه گیری: نتایج بیانگر آن است که اکثر دانشجویان پزشکی ارزیابی از عملکرد بالینی خود را انجام نمی دهند، این در حالی است که خود ارزیابی و شناسایی نیازهای آموزشی برای یادگیری مادام العمر ضروری به نظر می رسد. پیشنهاد می شود خودارزیابی به همراه سایر روش های ارزیابی مورد استفاده قرار گیرد.
مقالهمجله علوم پزشکی پارسمسعود بحرینی، massoud bahreini مرضیه معطری، marzeyah moattari محمد حسین کاوه، mohamadhossin kaveh فضل الله احمدی
چکیده: مقدمه: صلاحیت بالینی، شایستگی عملی و توانایی تلفیق دانش، مهارت ها، نگرش ها و ارزش ها در موقعیت های بالینی است. البته صلاحیت بالینی پرستاران در محیط های بالینی متفاوت است. هدف مطالعه حاضر تعیین و مقایسه صلاحیت بالینی پرستاران بخش های مختلف یکی از بیمارستان های مهم دانشگاه ع
مقدمه: توانایی خودارزیابی به عنوان یک صلاحیت حیاتی حرفه‌ای‌گری برای دانشجویان پزشکی در شورای اعتبار بخشی آموزش پزشکی مطرح است. در این پژوهش وضعیت آمادگی برای تغییر در زمینه رفتار خود ارزیابی صلاحیت‌های بالینی کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با استفاده از سازه مراحل تغییر
چکیده: مقدمه: صلاحیت بالینی، شایستگی عملی و توانایی تلفیق دانش، مهارت ها، نگرش ها و ارزش ها در موقعیت های بالینی است. البته صلاحیت بالینی پرستاران در محیط های بالینی متفاوت است. هدف مطالعه حاضر تعیین و مقایسه صلاحیت بالینی پرستاران بخش های مختلف یکی از بیمارستان های مهم دانشگاه ع
سابقه و هدف: هدف از آموزش بالینی در دوره دکترای پزشکی عمومی کسب حداقل مهارت های مورد انتظار از دانش آموختگان می باشد. در راستای تربیت دانش آموختگانی توانمند، مسئولیت پذیر و پاسخگو به نیازهای جامعه علاوه بر امتحانات و ارزیابی های پایان بخش های بالینی، در پایان مرحله کارورزی ارزیاب
مقاله۲۰۲۵راهبردهاي توسعه در آموزش پزشكيعلی عبدالرزاق نژاد، مریم ضیایی
هدف: ارتقای سطح آموزش بالینی می‌تواند موجب تعلیم و تربیت دانشجویان با کفایت در حیطه‌های مختلف بالینی گردد و لذا ارزیابی خدمات آموزشی موثرترین شیوه برای بهبود کیفیت آموزشی می‌باشد. بدین منظور مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تعیین رضایتمندی کارورزان دانشگاه علوم پزشکی زاهدان از خدمات آم
مقالهگام های توسعه در آموزش پزشکیطاهره مازوچی، tahereh mazoochi ph.d. in histology, assistant professor of histology dept., anatomical sciences research center, school of medicine, kashan university of medical sciences, iran.دکترای تخصصی بافت شناسی، استادیار گروه بافت شناسی، مرکز تحقیقات علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، ایران طاهره خامه چیان، tahereh khamechian ph.d. in pathology, associate professor of pathology dept., anatomical sciences research center, school of medicine, kashan university of medical sciences, iran.دکترای تخصصی پاتولوژی، دانشیار گروه پاتولوژی، مرکز تحقیقات علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، ایران مجید مازوچی، majid mazoochi specialist in cardiology, assistant professor of cardiology dept., school of medicine, kashan university of medical sciences, iranمتخصص قلب، استادیار گروه قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، ایران
زمینه و هدف : با توجه به جایگاه ویژه علم پزشکی و نقش حیاتی آن در سلامت جامعه، توجه به تربیت و آموزش نیروی انسانی متخصص در این رشته بسیار حائز اهمیت می باشد . محتوای دروس علوم پایه به عنوان یکی از مقاطع آموزشی دوره دکتری حرفهای باید به گونهای باشد که بتواند افرادی با توانایی و ت