مقاله

بررسی رابطه ی حمایت اجتماعی و خودکارآمدی با سطح سلامت روان و رضایت از زندگی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

سابقه و هدف: پایش سلامت و تعیین کننده های آن در جمعیت عمومی، برای توسعه و همچنین برنامه های پیشگیری و ارتقای سلامت ضروری است. این مطالعه با هدف بررسی رابطه ی بین حمایت اجتماعی و خودکارآمدی با سطح سلامت روان و رضایت از زندگی در حاشیه نشینان شهر کرمانشاه انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی در تابستان 1394، 438 نفر از ساکنان محلات حاشیه نشین شهر کرمانشاه با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و پرسشنامه های مطالعه را تکمیل کردند. ابزار مطالعه شامل چک لیست دموگرافیک و پرسشنامه های حمایت اجتماعی تصوری، خودکارآمدی عمومی و رضایت از زندگی بود. داده ها با نرم افزارهای 18 spss و amos و با کمک آزمون های آماری همبستگی و تحلیل مسیر معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها: میانگین سنی پاسخگویان 43/11±87/29 بود و 45 درصد از آنان مرد بودند. بین زنان و مردان به لحاظ نمره متغیرهای اصلی مطالعه، تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0p>). میانگین نمرات پاسخگویان در متغیرهای حمایت اجتماعی تصوری، خودکارآمدی، رضایت از زندگی و سلامت روان، به ترتیب برابر 95/38، 22/27، 41/13 و 58/15 بود. نتایج نشان داد که خودکارآمدی در رابطه بین حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی و همچنین سلامت روان، در ساکنان محلات حاشیه نشین نقش میانجی دارد. استنتاج: با توجه به تأیید نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه بین حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی و همچنین سلامت روان، می توان نتیجه گرفت که حمایت اجتماعی زمانی می تواند منجر به افزایش رضایت از زندگی و کاهش آسیب های روانی شود که میزان خودکارآمدی بالا باشد.

اسناد مشابه