بررسی رابطه ی حمایت اجتماعی و خودکارآمدی با سطح سلامت روان و رضایت از زندگی
رامین قاسمی، ramin ghasemi 1 msc in social welfare, center of excellence for community-oriented medical education, social development and health promotion research center, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranکارشناسی ارشد رفاه اجتماعی، قطب علمی پزشکی جامعهنگر، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران نادر رجبی گیلان، nader rajabi-gilan 2 msc in social research, social development and health promotion research center, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran2. کارشناسی ارشد پژوهش اجتماعی، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت، قطب علمی پزشکی جامعهنگر، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران سهیلا رشادت، sohyla reshadat 3 md in medicine, associate professor, center of excellence for community-oriented medicine education, social development and health promotion research center, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran3. دانشیار، قطب علمی پزشکی جامعهنگر، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران علی زکییی، ali zakiei 4 phd in psychology, center of excellence for community-oriented medicine education, social development and health promotion research center, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran4. دکتری تخصصی روانشناسی، قطب علمی پزشکی جامعهنگر، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران علیرضا زنگنه، alireza zangeneh 5 msc in geography and urban planning, social development and health promotion research center, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran5. کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران شهرام سعیدی، shahram saedi 5 msc in geography and urban planning, social development and health promotion research center, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran5. کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سابقه و هدف: پایش سلامت و تعیین کننده های آن در جمعیت عمومی، برای توسعه و همچنین برنامه های پیشگیری و ارتقای سلامت ضروری است. این مطالعه با هدف بررسی رابطه ی بین حمایت اجتماعی و خودکارآمدی با سطح سلامت روان و رضایت از زندگی در حاشیه نشینان شهر کرمانشاه انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی در تابستان 1394، 438 نفر از ساکنان محلات حاشیه نشین شهر کرمانشاه با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و پرسشنامه های مطالعه را تکمیل کردند. ابزار مطالعه شامل چک لیست دموگرافیک و پرسشنامه های حمایت اجتماعی تصوری، خودکارآمدی عمومی و رضایت از زندگی بود. داده ها با نرم افزارهای 18 spss و amos و با کمک آزمون های آماری همبستگی و تحلیل مسیر معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها: میانگین سنی پاسخگویان 43/11±87/29 بود و 45 درصد از آنان مرد بودند. بین زنان و مردان به لحاظ نمره متغیرهای اصلی مطالعه، تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0p>). میانگین نمرات پاسخگویان در متغیرهای حمایت اجتماعی تصوری، خودکارآمدی، رضایت از زندگی و سلامت روان، به ترتیب برابر 95/38، 22/27، 41/13 و 58/15 بود. نتایج نشان داد که خودکارآمدی در رابطه بین حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی و همچنین سلامت روان، در ساکنان محلات حاشیه نشین نقش میانجی دارد. استنتاج: با توجه به تأیید نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه بین حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی و همچنین سلامت روان، می توان نتیجه گرفت که حمایت اجتماعی زمانی می تواند منجر به افزایش رضایت از زندگی و کاهش آسیب های روانی شود که میزان خودکارآمدی بالا باشد.