مقاله

بررسی و مقایسه دو روش آموزش مجازی و سنتی در مهارت های عملکردی تکنسین های پارامدیک در اورژانس پیش بیمارستانی

محسن امینی زاده، mohsen aminizadeh ph.d. student, department of health and emergency crisis management, kerman university of medical sciences, kerman, iranدانشجوی دکتری، گروه مدیریت بحران در سلامت و فوریت ها، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران امین صابری نیا، amin saberinia ph.d. in health and emergency crisis management, assistant professor, department of disaster management and emergency medicine, kerman university of medical sciences, kerman, iranدکتری مدیریت بحران در سلامت و فوریت ها، استادیار، گروه مدیریت حوادث و فوریت های پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران سیمین کهن، simin kohan m.sc. in nursing, instructor, department of nursing, razi school of nursing and midwifery, kerman university of medical sciences, kerman, iranکارشناس ارشد پرستاری، مربی، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایرج شکوهی، iraj shokohi general practitioner, kerman university of medical sciences, kerman, iranپزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ابوالفضل فقیهی، abolfalz faghihi ph.d. student, department of health and emergency crisis management and shakhespajouh research center, isfahan, iranدانشجوی دکتری، گروه مدیریت بحران در سلامت و فوریت ها و پژوهشگاه شاخص پژوه، اصفهان، ایران الهه امینی زاده، elaheh aminizadeh m.sc. in software engineering, islamic azad university, kerman branch, kerman, iranکارشناس ارشد نرم افزار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمان، کرمان، ایران

چکیده

زمینه و هدف: پیشرفت در فن آوری اطلاعات و ارتباطات سبب ایجاد نگرش جدیدی در امر آموزش و شیوه های آن شده است؛ به طوری که تغییر رویکرد آموزش به روند آموزش در جهت استفاده از امکانات و منابع الکترونیکی و آموزش مجازی اهمیت بسیاری یافته است. هدف از این مطالعه، بررسی و مقایسه دو روش آموزش مجازی و سنتی در مهارت های کاربردی تکنسین های پارامدیک در اورژانس پیش بیمارستانی بود. روش کار: مطالعه نیمه تجربی حاضر در سال 1392 انجام شد. مهارت های کاربردی همچون احیاء قلبی- ریوی پایه و پیشرفته، تریاژ، آشنایی با تجهیزات اورژانس و نحوه انتقال صحیح در دو گروه 40 نفری به دو روش الکترونیک و کارگاهی آموزش داده شد. در نهایت میزان رضایتمندی فراگیران در خصوص دو روش آموزشی مورد سنجش قرار گرفت و داده ها توسط نرم افزار spss تحلیل شد. یافته ها: اختلاف میانگین نمرات واحد تئوری در تمام دروس معنی دار بود. بین میانگین نمرات عملی در دو روش کارگاهی و مجازی در آموزش دروس احیاء قلبی- ریوی و تجهیزات و انتقال تفاوت معنی داری وجود داشت، اما در خصوص آموزش تریاژ تفاوت معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری : آموزش مجازی در دروسی مانند تریاژ که جنبه نظری بیشتری دارد، برای تکنسین های پارامدیک توصیه می شود. با توجه به خصوصیات آموزش مجازی، می توان از آن به عنوان مکمل آموزش سنتی در آموزش های دارای مهارت های بالینی بهره برد.

اسناد مشابه