قابلیت تلفیق آموزش اخلاق پزشکی در طول دوره بالینی دانشجویان پزشکی از دیدگاه اعضاء هیأت علمی بالینی
محمدرضا یوسفی، mohammad reza yosefi general practitioner, instructor of medical education development center dept., golestan university of medical sciences, iranپزشک عمومی، کارشناس ارشد آموزش پزشکی، مربی مرکز مطالعات و توسعه، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، ایران محمد رضا قنبری، mohammad reza i ghanbar m.sc. entomology, faculty member of medical education development center, golestan university of medical sciences, iranکارشناس ارشد حشره شناسی پزشکی، مربی مرکز مطالعات و توسعه، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، ایران محمدعلی محققی، mohammad ali mohagheghi specialist in general surgery, fellowship medical education, associate professor of general surgery dept., educational deputy, scholarship office, ministry of health & medical education, tehran, iranمتخصص جراحی عمومی، فلوشیپ آموزش پزشکی، دانشیار گروه جراحی عمومی، معاونت آموزشی، وزارت بهداشت و آموزش پزشکی، تهران، ایران سید حسن امامی رضوی، seyed hasan emami razavi specialist in general surgery, associate professor of general surgery dept., health deputy, scholarship office, ministry of health & medical education, tehran, iranمتخصص جراحی عمومی، دانشیار گروه جراحی عمومی، معاونت سلامت و بهداشت، وزارت بهداشت و آموزش پزشکی، تهران، ایران
چکیده
زمینه و هدف: باتوجه به اهداف والای آموزش اخلاق پزشکی بهنظرمی آیدبرنامه کنونی دوره آموزشی پزشکی توان لازم رابرای تغییرنگرش ورفتار ندارد.ازاینرو ممکن است رهیافت های دیگری در فراگیری اخلاق پزشکی در طول دوره بالینی در برنامه درسی ، مورد توجه قرارگیرد. هدف اصلی این مطالعه بررسی ضرورت وامکان ارائه درس اخلاق پزشکی در طول دوره بالینی پزشکی بوده است. روشکار: این مطالعه به روش کیفی (پدیدارشناسی) با رویکردمطالعه موردی انجام شده است. شرکت کنندگان اعضای هیأت علمی دانشکده پزشکی تهران بودند.نمونه گیری مبتنی برهدف بوده، داده های مطالعه ازطریق مصاحبه عمیق با اعضای هیأت علمی دردفتر گروه آموزشی واز طریق بحث گروهی متمرکز با اعضای هیأت علمی گروه آموزشی اخلاق پزشکی و مرکز تحقیقات اخلاق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران درسالن کنفرانس دانشکده پزشکی ، جمع آوری شده اند. متن مصاحبه های استخراج شده به روش تجزیه وتحلیل محتوا، موردتحلیل قرارگرفتند. کدهای مفهومی از آن استخراج و به شش مفهوم اصلی وزیر مفهوم های مربوطه دسته بندی شدند. یافتهها: نتایج حاصل ازتحلیل داده هادربخش ضرورت، شامل مضمون های ضرورت ارائه درس اخلاق پزشکی درطول دوره بالینی، آشنایی عملی وکاربردی با موضوعات اخلاق پزشکی،همزمانی آموزش و بهکارگیری مباحث اخلاق پزشکی درمواجهه بابیمار ،مفیدومؤثرتربودن ارائه درس اخلاق پزشکی درطول دوره بالینی،تجربه کردن موضوعات اخلاقی ورفتاراساتیددرمدت طولانیتر در محیط بالینی، تئوری نبودن بسیاری ازمباحث اخلاق پزشکی می باشد.ودربخش چالش ها، آشنایی ناکافی مدرسین بامباحث اخلاق پزشکی وشیوه انتقال آن،مشکلات اجرایی برنامه وناملایمات ومشکلات سیستم آموزشی،تاثیرخلاء فرهنگی دربرنامه ریزی،کمبوداساتید مجرب وکارآمد و عامل به اخلاق پزشکی ودربخش امکان پذیری، امکان پذیربودن ارائه درس اخلاق پزشکی درطول دوره بالینی،آموزش اساتید به منظور آشنایی با این مباحث و شیوه انتقال آن به دانشجو، برنامه ریزی وتهیه محتوای آموزشی اخلاق پزشکی متناسب بادوره بالینی وفرهنگ ،سنت ومذهب ، استفاده از اساتیدبالینی متعهد به اخلاق پزشکی،استفاده ازتجربه وعدم استفاده مستقیم ازبرنامه های آماده کشورهای بیگانه می باشد. نتیجه گیری: ارائه درس اخلاق پزشکی در طول دوره بالینی برای دانشجویان پزشکی باتوجه به استمرار آموزشی وانتقال عملی وتجربی دربرخورد با موضوعات اخلاق پزشکی با تغییرنگرش ورفتاربرای کاهش ناسازگاری های حرفه ایی، امری ضروری بنظرمی آیدوباتوجه به ظرفیت های موجوداز جمله فرهنگ غنی اسلامی ووجوداعضای هیأت علمی مجرب بالینی وآگاه وعامل به موضوعات اخلاق پزشکی ونیزتوانمندی سیستم آموزشی وامکانات موجود ارائه درس اخلاق پزشکی در طول دوره بالینی پزشکی امکان پذیرخواهدبود.
زمینه و هدف: باتوجه به اهداف والای آموزش اخلاق پزشکی بهنظرمی آیدبرنامه کنونی دوره آموزشی پزشکی توان لازم رابرای تغییرنگرش ورفتار ندارد.ازاینرو ممکن است رهیافت های دیگری در فراگیری اخلاق پزشکی در طول دوره بالینی در برنامه درسی ، مورد توجه قرارگیرد. هدف اصلی این مطالعه بررسی ضرور
مقالهفصلنامه علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهرانزینب عباسی، zeinab abasi department of nursing and midwifery, tehran medical sciences branch, islamic azad university; phd candidate of health services management, sciences and research branch, islamic azad university, tehran, iranگروه پرستاری ومامایی ، واحد علوم پزشکی تهران ، دانشگاه آزاد اسلامی؛ دانشجوی دکتری مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی دانشگاه آزاداسلامی واحد علوم و تحقیقات ، تهران ، ایران سلیمان احمدی، soliman ahmady head of national board for medical education, mohme; school of medical education, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran; fellow researcher at department of lime, karolinska institute, swedenرئیس مرکز خدمات آموزشی وزارت بهداشت؛ دانشکده آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی؛ فلوشیپ پژوهشی دپارتمان lime، انستیتو کارولینسکا، سوئد سیمین اسماعیل پور زنجانی، simin esmailporezanjani department of nursing and midwifery, tehran medical sciences branch, islamic azad university; phd candidate of medical education ,shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه پرستاری و مامایی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی؛ دانشجوی دکتری آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، تهران ، ایران اکرم پیمان
سابقه و هدف: آموزش بالینی فعالیت تسهیل کننده یادگیری در محیط بالینی است که پیامد آن، ایجاد تغییرات قابل اندازهگیری در دانشجو جهت انجام مراقبتهای بالینی است. هدف از این مطالعه تعیین دیدگاه دانشجویان پرستاری و مامایی از جو آموزش بالینی بیمارستانهای دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم
مقالهمجله ایرانی آموزش در علوم پزشکیعلیرضا طاهری، alireza taheri .() instructor, rehabilitation school, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran. email: taheri@rehab.mui.ac.irعلیرضا طاهری (مربی)، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. taheri@rehab.mui.ac.ir سعید فرقانی، saeed forghani assistant professor, rehabilitation school, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran.، email: saeed_forghany@yahoo.co.ukسعید فرقانی) استادیار)، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. (saeed_forghany@yahoo.co.uk)؛ شهلا عطاپور، shahla atapour education, rehabilitation school, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran. email: shahla_134111@yahoo.comشهلا عطاپور، کارشناس، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.(shahla_134111@ yahoo.com)؛ اکبر حسن زاده
مقدمه: در هر فرآیند آموزشی، یادگیری و یاددهی به هم وابسته هستند بنابراین، اثربخشی باید از هر دو دیدگاه دانشجو و مدرس بررسی گردد تا از طریق نزدیک کردن دیدگاه ها بتوان به آموزش و یادگیری مؤثرتر و بهتری دست یافت. این مطالعه با هدف بررسی عوامل مرتبط با آموزش بالینی اثربخش از دیدگاه م
مقالهاخلاق پزشکیکورش فتحی واجارگاه، استاد مطالعات برنامه درسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. علی اکبر خسروی بابادی، استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران. فرزانه حاجتمند، پژوهشگر مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول)
مقدمه: امروزه با توجه به تغییرات و نوآوری های شگرفی که در عرصه های گوناگون به وجودآمده پزشکی نوین را نیز با طیف وسیعی از مسائل و تصمیم گیری های اخلاقی روبرو ساخته است که این امر ضرورت آگاهی پزشکان از مبانی نظری و عملی اخلاق پزشکی امری اجتناب ناپذیر می باشد که به تبع آن، توجه به ب
مقدمه: در هر فرآیند آموزشی، یادگیری و یاددهی به هم وابسته هستند بنابراین، اثربخشی باید از هر دو دیدگاه دانشجو و مدرس بررسی گردد تا از طریق نزدیک کردن دیدگاه‌ها بتوان به آموزش و یادگیری مؤثرتر و بهتری دست یافت. این مطالعه با هدف بررسی عوامل مرتبط با آموزش بالینی اثربخش از دیدگاه م
مقاله۲۰۲۰نشریه آموزش پرستاریمهسا خدمتی زارع، مریم آقابراری، روح انگیز نوروزی نیا، مائده موسوی پور
مقدمه: با توجه به نقش مهم رشته پرستاری در سیستم بهداشت و درمان کشور، توجه به بهبود و ارتقای کیفیت آموزش بالینی ضروری است. مطالعه حاضر با هدف تعیین وضعیت آموزش بالینی و عوامل موثر بر آموزش بالینی اثربخش، از دیدگاه دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی البرز در سال 99-98 انجام شد. ر