مقاله

طراحی معیارها و شاخص های مقایسه دانشکده های ارائه دهنده رشته های کاردانی علوم پیراپزشکی در ایران

آیین محمدی، aeen mohammadi faculty member of educational development center, tehran university of medical sciences, tehran, iranعضو هیأت علمی مرکز مطالعات و توسعه آموزش دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ریتا مجتهدزاده، rita mojtahedzadeh educational development center, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشجوی دکترای تخصصی برنامه ریزی آموزش از راه دور، مرکز مطالعات و توسعه آموزش دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران حسین کشاورز، hossein keshavarz professor of parasitology dept., school of health, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستاد دانشکده بهداشت، گروه انگل شناسی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

چکیده

زمینه: بررسی وضعیت ارائه خدمات آموزشی در رشته­های علوم پزشکی می تواند با شناسایی نقاط قوت و ضعف، برنامه­ریزان را در جهت ارتقای آنها یاری نماید. هدف: این مطالعه به منظور طراحی معیارهای آموزشی برای رتبه­بندی آموزشی رشته­های کاردانی علوم پیراپزشکی شامل علوم آزمایشگاهی، اتاق عمل، تکنولوژی پرتوشناسی، هوشبری، تکنولوژی پرتودرمانی، طب هسته­ای و فوریت­های پزشکی در مقطع کاردانی در ایران، صورت گرفت. روش­کار: با تشکیل کمیته تخصصی و با بررسی استانداردهای آموزش پزشکی و معیارهای طرح­های رتبه­بندی در جهان، معیارها و شاخص­های هماهنگ با وضعیت آموزشی رشته­های فوق در ایران، طراحی شد. وزن معیارها با روش­ گروه-اسمی تعیین شد. از هر دانشکده نماینده­ای معرفی شد تا اطلاعات مورد نیاز را جمع­آوری کند. اطلاعات جمع­آوری شده با بازدید از دانشکده­ها تکمیل گردید. سپس امتیاز هر دانشکده در هر معیار محاسبه شد. یافته­ها: مجموع 42 معیار و شاخص در قالب یک نمودار شاخه درختی مرتب شدند. وزن سرشاخه­های اصلی این نمودار شامل معیارهای کنکور سراسری ( 2 درصد)، اعضای هیأت علمی (18 درصد ) و امکانات و تجهیزات (20 درصد ) در زیر مجموعه درون­دادها؛ معیارهای مدیریت با وزن 5/40 درصد و سیستم حمایتی و مشاوره ای با وزن 5/4 درصد در زیر مجموعه فرآیند و معیارهای دانشجویان و تألیفات اعضای هیأت علمی به ترتیب با وزن 9 و 6 درصد در زیر مجموعه برون­دادها قرار گرفتند. نتیجه­گیری: با انجام این طرح، نقاط قوت و ضعف ارائه خدمات آموزشی در رشته­های علوم پیراپزشکی مشخص شده و به عنوان الگویی عملی برای اصلاح و ارتقای کمی و کیفی، در اختیار برنامه­ریزان و مسؤولان قرار گرفت.

اسناد مشابه