مطالعه بیان اینترلوکین ۲۰r۱ و اینترلوکین ۲۰r۲ در سلولهای آستروگلیال موشهای c۵۷bl/۶
bahareh abd nikfarjam، ph.d. candidate, department of immunology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran massoumeh ebtekar، associate professor, department of immunology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran farzaneh sabouni، assistant professor, department of biochemistry, national institute of genetic engineering and biotechnology, tehran, iran zahra pourpak، professor, immunology, asthma and allergy research institute, faculty of medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iran maryam kheirandish، assistant professor, blood transfusion research center, high institute for research and education in transfusion medicine, tehran, iran
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
هدف: آستروسیتها بیشترین سلولهای موجود در مغز هستند. این سلولها قادرند االتهاب سیستم اعصاب مرکزی را وابسته به سایتوکینهایی که تولید میکنند آغاز یا مهار نمایند. انتقال پیام اینترلوکین 19، اینترلوکین 20 و اینترلوکین 24 از طریق اتصال به یک گیرنده هترودایمر متشکل از زنجیره α اینترلوکین 20r1 و زنجیرهβ اینترلوکین 20r2 صورت میگیرد. مطالعات گذشته روشن نمودهاست که انتقال پیام توسط این کمپلکسهای گیرنده واکنشهای ایمنی را تحت تأثیر قرار میدهد؛ اما اعمال زیستشناختی اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 در مغز تاکنون روشن نشده است. به عنوان اولین مرحله برای شناخت نقش این گیرندههای سایتوکینی در مغز، بیان گیرندههای اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 توسط آستروسیتهای موش c57bl/6 بررسی شد. مواد و روشها: در این تحقیق آستروسیتها و رده سلولی آستروسیتوما 1321n1 توسط پپتید میلین الیگودندروسیت گلیکوپروتئین، لیپو پلیساکارید و gm-csf تحریک شدند و تولید پروتئین گیرندههای اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 به روش فلوسیتومتری بررسی شد. همچنین تأثیر لیپو پلیساکارید بر تولید mrna این گیرندههای سایتوکینی توسط آستروسیت با استفاده از روش rt-pcr مطالعه شد. نتایج: برای اولین بار در این مطالعه نشان داده شد که آستروسیتها قادرند mrna اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 نه تنها در پاسخ به تحریک لیپو پلیساکارید بلکه در غیاب آن نیز بیان نمایند. به علاوه؛ بیان پروتئین اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 بر سطح آستروسیتها و رده سلولی آستروسیتوما 1321n1 تشخیص داده نشد. نتیجهگیری: mrna اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 به طور ساختاری و دایم در آستروسیتها بیان میشود.. از آنجایی که در بیشتر فرآیندهای نوروپاتولوژیک آستروسیتها و سایتوکینهای التهابی نقش دارند این یافتهها که برای اولین بار گزارش میشود در تحقیقات آینده اهمیت ویژهای دارد.
پایاننامه۲۰۱۳وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه تربیت مدرس - دانشکده پزشکیبهاره عبد نیک فرجام
کنترل دقیق التهاب جهت محافظت از بافت عصبی در مقابل افزایش آسیب اولیه و به وجود آوردن امکان ترمیم ضروری است. جهت تضعیف پاسخ ها به عوامل القا یا تقویت کننده التهاب، مکانیسم های فیدبک منفی متعددی شناسایی شده اند. این مکانیسم ها شامل القا پروتئین های مهار کننده مسیرهای انتقال سیگنال