مطالعه بیان اینترلوکین ۲۰r۱ و اینترلوکین ۲۰r۲ در سلول‏های آستروگلیال موش‏های c۵۷bl/۶

bahareh abd nikfarjam، ph.d. candidate, department of immunology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran massoumeh ebtekar، associate professor, department of immunology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran farzaneh sabouni، assistant professor, department of biochemistry, national institute of genetic engineering and biotechnology, tehran, iran zahra pourpak، professor, immunology, asthma and allergy research institute, faculty of medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iran maryam kheirandish، assistant professor, blood transfusion research center, high institute for research and education in transfusion medicine, tehran, iran

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

هدف: آستروسیت‏ها بیشترین سلول‏های موجود در مغز هستند. این سلول‏ها قادرند االتهاب سیستم اعصاب مرکزی را وابسته به سایتوکین‏هایی که تولید می‏کنند آغاز یا مهار نمایند. انتقال پیام اینترلوکین 19، اینترلوکین 20 و اینترلوکین 24 از طریق اتصال به یک گیرنده هترودایمر متشکل از زنجیره α اینترلوکین 20r1 و زنجیرهβ اینترلوکین 20r2 صورت می‏گیرد. مطالعات گذشته روشن نموده‏است که انتقال پیام توسط این کمپلکس‏های گیرنده واکنش‏های ایمنی را تحت تأثیر قرار می‏دهد؛ اما اعمال زیست‏شناختی اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 در مغز تاکنون روشن نشده است. به عنوان اولین مرحله برای شناخت نقش این گیرنده‏های سایتوکینی در مغز، بیان گیرنده‏های اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 توسط آستروسیت‏های موش c57bl/6 بررسی شد. مواد و روش‏ها: در این تحقیق آستروسیت‏ها و رده سلولی آستروسیتوما 1321n1 توسط پپتید میلین الیگودندروسیت گلیکوپروتئین، لیپو پلی‏ساکارید و gm-csf تحریک شدند و تولید پروتئین گیرنده‏های اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 به روش فلوسیتومتری بررسی شد. همچنین تأثیر لیپو پلی‏ساکارید بر تولید mrna این گیرنده‏های سایتوکینی توسط آستروسیت با استفاده از روش rt-pcr مطالعه شد. نتایج: برای اولین بار در این مطالعه نشان داده شد که آستروسیت‏ها قادرند mrna اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 نه تنها در پاسخ به تحریک لیپو پلی‏ساکارید بلکه در غیاب آن نیز بیان نمایند. به علاوه؛ بیان پروتئین اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 بر سطح آستروسیت‏ها و رده سلولی آستروسیتوما 1321n1 تشخیص داده نشد. نتیجه‏گیری: mrna اینترلوکین 20r1 و اینترلوکین 20r2 به طور ساختاری و دایم در آستروسیت‏ها بیان می‏شود.. از آن‏جایی که در بیشتر فرآیندهای نوروپاتولوژیک آستروسیت‏ها و سایتوکین‏های التهابی نقش دارند این یافته‏ها که برای اولین بار گزارش می‏شود در تحقیقات آینده اهمیت ویژه‏ای دارد.