بررسی نقش واسطه ای هیجان های تحصیلی در ارتباط میان اهداف پیشرفت و راهبردهای خودگردانی یادگیری: ارائه الگوی ساختاری
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای هیجان های مثبت و منفی در ارتباط میان اهداف پیشرفت (تبحری، عملکردی ـ رویکردی، عملکردی ـ اجتنابی) با راهبردهای خودگردانی یادگیری (راهبردهای شناختی و فراشناختی) در دانشآموزان دختر و پسر دبیرستانهای شهر تهران بود. برای این منظور، 840 دانشآموز با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای از دبیرستان های واقع در شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز تهران انتخاب شدند. دادهها از طریق تحلیل عامل تأییدی و مدل معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد به استثنای اثر مستقیم جهت گیری هدفی تبحری بر راهبردهای شناختی خودگردانی یادگیری، اثر مستقیم هیچ کدام از متغیرهای برون زا بر راهبردهای شناختی و فراشناختی معنادار نبوده است. اثر غیرمستقیم (از طریق هیجان های تحصیلی مثبت و منفی) همه متغیرهای برون زا بر راهبردهای خودگردانی یادگیری معنادار بدست آمد. اثر مستقیم همه متغیرهای برون زا بر هیجان های مثبت معنادار بوده است. اثر متغیرهای برون زای جهتگیری هدفی تبحری و عملکردی ـ اجتنابی بر هیجان های منفی معنادار بوده، اما اثر متغیر برون زای جهتگیری هدفی عملکردی ـ رویکردی بر هیجان های منفی معنادار بدست نیامد. نتیجه اینکه، اهداف پیشرفت تبحری، عملکردی ـ رویکردی و عملکردی ـ اجتنابی با واسطه هیجان های تحصیلی بر خودگردانی یادگیری اثر دارند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- فریبرز نیکدل — دانشگاه یاسوج
- پروین کدیور — دانشگاه خوارزمی
- ولی اله فرزاد — دانشگاه خوارزمی
- مهدی عرب زاده — دانشگاه خوارزمی
- جواد کاوسیان — دانشگاه خوارزمی