اثر نوع کشت پروبیوتیک بر ویژگی های شیمیایی و میکروبیولوژیک نوشیدنی آلوئه ورا

زهرا سرلک، zahra sarlak dept. of food hygiene and quality control, school of nutrition and food sciences, nutrition and food sciences research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iran1- گروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، مرکز تحقیقات تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران رضا محمدی، reza mohammadi dept. of food science and technology, faculty of public health, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran.2- گروه علوم صنایع غذایی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران خدیجه عبدالملکی، khadije abdolmaleki students’ research committee, national nutrition and food technology research institute, faculty of nutrition sciences and food technology, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran3- کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران امیر محمد مرتضویان، amir mohammad mortazavian dept. of food science and technology, faculty of nutrition sciences and food science and technology, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran4- گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران مهدی شادنوش، mahdi shadnoosh dept. of nutrition, school of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iran5- گروه تغدیه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان

چکیده

سابقه و هدف: امروزه تقاضا برای فرآورده های پروبیوتیک غیر لبنی به دلیل پر طرفدار شدن گیاه خواری، عدم تحمل لاکتوز شیر در برخی افراد و میزان بالای کلسترول فرآورده های لبنی افزایش یافته است. بنابراین، اثر نوع کشت پروبیوتیک طی دوره نگهداری یخچالی بر ویژگی های بیوشیمیایی و میکروبیولوژیک نوشیدنی آلوئه ورا بررسی شد. مواد و روش ها: حدود %7 مایه تلقیح (کشت لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس، لاکتوباسیلوس کازئی، لاکتوباسیلوس پلنتاروم، لاکتوباسیلوس فرمنتوم یا لاکتوباسیلوس روتری) به عصاره آلوئه ورا تلقیح شد. نمونه ها به مدت 21 روز در دمای یخچالی (c °5) قرار گرفتند و در فواصل زمانی 7 روزه مورد ارزیابی قرار گرفتند. ph و پتانسیل احیا توسط ph متر اندازه گیری شدند. اسیدیته قابل تیتر با روش تیتراسیون با سود 1/0 نرمال بررسی شد. کشت پروبیوتیک ها روی محیط کشت mrs آگار انجام شد. یافته ها: کم ترین مقدار ph و بیش ترین مقادیر اسیدیته قابل تیتر و پتانسیل احیا در پایان 21 روز نگهداری یخچالی، مربوط به تیمار دارای لاکتوباسیلوس روتری بود. هم چنین تغییرات معنی داری در قابلیت زیستی هر تیمار طی 21 روز نگهداری یخچالی مشاهده شد به گونه ای که جمعیت نهایی پروبیوتیک ها در تمامی تیمارها در پایان دوره نگهداری یخچالی به طور معنی داری بیش تر از روز صفر بود. تیمار دارای لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس نیز بعد از 21 روز نگهداری یخچالی بالاترین قابلیت زیستی را نسبت به تیمار های دیگر داشت. نتیجه گیری: به طور کلی، سطح بالایی از موادی مثل آمینواسید، پروتئین، شکر، ویتامین، ترکیبات فنولیک و آنتی اکسیدان ها در عصاره آلوئه ورا به قابلیت زیستی بالای باکتری های پروبیوتیک کمک می کنند. لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و لاکتوباسیلوس فرمنتوم گزینه مناسبی برای استفاده در نوشیدنی آلوئه ورا هستند