درمان انسداد روده با صفرای گاو در طب سنتی ایرانی
چکیده
در طب سنتی ایرانی، درمان مزاجی بر پایه تجربیات چندین هزار ساله استوار است که آگاهی از آنها سبب میشود تا بتوان در درمان بیماری ها روش های کارآمدتری را در پیش گرفت. از جمله این بیماری ها انسداد روده است که طب سنتی ایرانی با یک رویکرد اصولی در درمان دارویی آن موفق بوده است. انسداد روده با درمان های حمایتی ممکن است بهبود یابد، اما اگر انسداد نسبی به سمت انسداد کامل پیشرفت کند نکروز روده رخ میدهد و به جراحی به منظور خارج کردن قسمت درگیر روده نیاز می شود که با عوارض و مرگ و میر بالایی همراه است. تحقیقات نشان داده درمان خوراکی با مسهلها در بهبود نتایج درمان حمایتی انسداد روده و کاهش طول مدت بستری موثر بوده است؛ با این وجود تجویز خوراکی مسهلها میتواند بالقوه خطر پارگی روده را به دنبال داشته باشد. در طب سنتی ایرانی، صفرای گاو به عنوان یک داروی جالی و با قدرت نفوذ بالا -که ایجاد اسهال میکند- در درمان انسداد روده به شکل ضماد، حقنه و یا حمول به کار میرود. صفرای گاو حاوی اسیدهای صفراوی deoxycholic acid ،chenodeoxycholic acid و taurochenodeoxycholic acid است که با افزایش ترانزیت کولونی، کاهش قوام و تسهیل حرکت رو به جلوی محتویات روده و جلوگیری از رشد بیش از اندازه باکتری ها میتواند در کاهش علایم انسداد روده موثر باشد. از طرفی صفرای گاو به دلیل محتوای بالای اسید کولیک، نفوذ پوستی خوبی دارد و از آنجایی که مصرف آن موضعی است در مقایسه با مسهلهای خوراکی، کاربرد آن سادهتر و با خطر کمتری همراه است. در نتیجه این نظریه مطرح میشود که استفاده از صفرای گاو به عنوان یک درمان کمکی، میتواند موفقیت درمان انسداد روده را افزایش و نیاز به جراحی و در نتیجه عوارض و مرگ و میر را کاهش دهد.