رابطه بین صلاحیت تکنیکی بالینی و سازماندهی مدیران پرستاری با صلاحیت بالینی پرستاران تازه کار در بیمارستان های آموزشی: یک مطالعه آینده نگر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: مطالعه ی صلاحیت پرستاران تازه فارغ التحصیل یکی از موضوعات مهم سازمانی می باشد. آگاهی از عوامل تأثیرگذار بر رشد صلاحیت بالینی پرستاران اساسی برای سازمان هایمقدمه: مطالعه ی صلاحیت پرستاران تازه فارغ التحصیل یکی از موضوعات مهم سازمانی می باشد. آگاهی از عوامل تأثیرگذار بر رشد صلاحیت بالینی پرستاران اساسی برای سازمان های مراقبت سلامت می باشد. هدف: تعیین رابطه صلاحیت های تکنیکی بالینی و سازماندهی مدیران پرستاری با صلاحیت بالینی پرستاران تازه کار روش : در این مطالعه هم گروهی که در سال 1394- 1393در بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد؛ 37 مدیرپرستاری در رده عملیاتی (سرپرستار)، 72 پرستار تازه کار به روش سرشماری و پرستاران غیر تازه کار با حجم نمونه 283 نفر در مطالعه شرکت کردند. صلاحیت های تکنیکی بالینی و سازماندهی سرپرستاران که پرستاران تازه کار تحت سرپرستی خود دارند به صورت دگرارزیابی پرستاران غیر تازه کار آن ها سنجیده شد و صلاحیت بالینی پرستاران تازه کار در طی سه مرحله، شروع مطالعه، دو و چهار ماه بعد از شروع مطالعه خودارزیابی و دگرارزیابی گردید و تغییر صلاحیت بالینی پرستاران تازه کار، بر حسب سطوح صلاحیت سرپرستاران آن ها بررسی شد. برای سنجش صلاحیت های تکنیکی بالینی و سازماندهی سرپرستاران از پرسشنامه تعدیل یافته توانمندسازی رفتاری رهبر پرستاری ازوکو (2012) و برای سنجش صلاحیت بالینی پرستار تازه کار، پرسشنامه صلاحیت بالینی مرتوجا (2004) استفاده شد. محاسبات آماری با استفاده از نرم افزار spss با آزمون های آماری کای دو، دقیق فیشر، آنالیز واریانس یک طرفه، کراسکال والیس، تحلیل واریانس داده های تکراری و پیرسون انجام شد و ضریب خطر محاسبه گردید. یافته ها: میانگین نمره صلاحیت بالینی پرستاران تازه کار بر حسب سطوح صلاحیت تکنیکی بالینی و سازماندهی سرپرستارانشان در مرحله دوم و سوم تفاوت معناداری داشت (05/0>p). اما در محاسبه خطر نسبی صلاحیت بالینی پرستاران تازه کار بر حسب سطوح صلاحیت تکنیکی بالینی در مرحله سوم با 001/0>p ، 47/1 rr= و نیز بر حسب سطوح صلاحیت سازماندهی خطر نسبی مرحله سوم با 001/0>p ، 82/1 rr= نشان دهنده معنی دار بودن آن است. نتیجه گیری: ارتباط مثبت معناداری بین صلاحیت های سازماندهی و تکنیکی بالینی مدیران پرستاری و صلاحیت بالینی پرستاران تازه کار بر حسب سطوح صلاحیت های سرپرستاران وجود دارد.