مدل سازی مکانیکی حرکت اکستنشن و فلکشن مفصل آرنج در زمینه توانبخشی

ایمان وحدت، iman vahdat islamic azad university, sciences and researches branchدانشگاه آزاداسلامی، واحد علوم و تحقیقات مصطفی رستمی، mostafa rostami biomedical department, amirkabir university of technologyدپارتمان مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیر کبیر فرهاد طباطبایی قمشه، farhad tabatabai qomshe university of social welfare & rehabilitation sciences and islamic azad universityدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، دپارتمان مهندسی پزشکی، دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات ایرج عبداللهی، iraj abdollahi university of social welfare & rehabilitation sciences, tehran, iran.دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. نیما سلیمان زاده اردبیلی، nima soleymanzadeh-ardabili islamic azad university, sciences and researches branchدانشگاه آزاداسلامی، واحد علوم و تحقیقات

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

هدف: هدف این تحقیق بهینه کردن حرکت توانبخشی اکستنشن و فلکشن مفصل آرنج، از لحاظ اتلاف انرژی و صدمات ناشی از تنش های وارده از طرف تجهیزات حرکتی به مفاصل و اندام های درگیر در حرکت، با استفاده از بررسی تغییرات خواص ویسکوالاستیک در انجام حرکت موردنظر،به ازای تغییر سرعت انجام حرکت بود. روش بررسی: در این مطالعه کاربردی جمعیت آماری مختصر به ۵ نفرمرد سالم بدون هیچگونه سابقه و مشکل در سیستم عصبی-عضلانی و با لحاظ کردن شاخص توده بدنی بود. بر روی این افراد تست (cpm) گشتاور پسیو توسط دستگاه ایزوکینتیک سایبکس (cybex) در حرکت اکستنشن و فلکشن مفصل آرنج در ۴ سرعت متفاوت (۷۵ ،۴۵ ، ۱۵، ۱۲) در ۵ سیکل متوالی در دامنه حرکتی ۰ تا ۱۳۰ درجه، بر روی دست چپ هر فرد انجام شد و سپس اطلاعات بدست آمده از تست های انجام شده برای تحلیل و آنالیز، وارد نرم افزار ریاضی و تحلیلی (matlab) شد. به منظور مدل سازی حرکت و بررسی اثر خواص ویسکوالاستیک در حرکت موردنظر و هم چنین محاسبه پارامتر های بیومکانیکی از منحنی های گشتاور پسیو بدست آمده از آزمایش ها، از یک مدل مکانیکی ویسکوالاستیک پسیو سه اِلمانی استفاده شد و برای استخراج ضرایب ویسکوز و الاستیک مدل، روابط ریاضی مدل مربوطه را با منحنی های گشتاور پسیو فیت کردیم. یافته ها: افزایش میزان سرعت حرکت باعث افزایش میزان پارامتر های بیومکانیکی کار، هیسترسیس و ضرایب الاستیک، کاهش ضریب ویسکوز، افزایش میزان اتلاف انرژی و افزایش مقاومت المان های ویسکوز شد. هم چنین پاسخ مدل مکانیکی، بیانگر سازگاری عملکرد مدل موردنظر با عملکرد مکانیکی اندام های درگیر در طول حرکت بود. نتیجه گیری: نتیجه این تحقیق حاکی از انجام حرکات توانبخشی در سرعت های پایین و استفاده از تجهیزات توانبخشی با نیروی مقاوم ویسکوالاستیک به منظور بهینه کردن حرکت و کاهش صدمات وارده در بافت ها و مفاصل درگیر بود.