ظرفیّت سنجی گردشگری ساحلی پایدار، مطالعة موردی: شهرستان کنگان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
امروزه اهمیّت صنعت گردشگری باعث شده است که دامنة وسیعی از برنامههای راهبردی و اجرایی در سطح کشورها و مناطق دارای جاذبههای گردشگری، برای توسعة این صنعت به اجرا درآید. تنوّع بخشی به فعالیّتهای صنعتی و اقتصادی پارس جنوبی، بالا بردن شاخصهای توسعة انسانی (رفاه، سلامت و...) و زیست محیطی، توجّه به پایداری اجتماعی، معرّفی و نمایش توان نیروهای داخلی در عرصة صنعت کشور (توسعة فنی- فرآیندهای صنعتی و پیشرفتهای تکنولوژیکی در منطقه) و در مجموع، توسعة پایدار منطقه، از جمله عوامل اصلی و ضرورتها برای تحلیل و شناسایی ظرفیتهای توسعة گردشگری در شهرستان «کنگان» است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف ظرفیّتسنجی گردشگری ساحلی پایدار شهرستان کنگان با روش توصیفی- تحلیلی تدوین شده است. در این تحقیق، نقاط قوّت و ضعف گردشگری شهرستان کنگان و تهدیدها و فرصتهای تأثیرگذار بر آن (9 قوّت، 6 ضعف، 10 فرصت و 6 تهدید) مورد تحلیل قرار گرفتند. وجود جاذبههایی مانند سواحل زیبا و کمنظیر و اکوسیستم مستعد جنگلهای حرا، زمینة جذب گردشگر به شهرستان کنگان را فراهم نموده است، امّا به دلیل وجود نقاط ضعف زیرساختی (خدمات و امکانات رفاهی)، عدم سرمایهگذاری و برنامهریزی در ابعاد توسعة گردشگری و نیز مشارکت ضعیف، اجباری و هزینهای (غیر داوطلبانه و غیرآگاهانة) محلّی در اجرای پروژههای ملّی، این شهرستان امکان استفاده از فرصت ها موجود گردشگری را- آنگونه که شایسته است- به دست نیاورده است. مطالعات صورت گرفته، نشان میدهد که در راستای نیل به توسعة پایدار گردشگری ساحلی، مقبولترین راهبرد توسعة صنعت گردشگری در شهرستان کنگان، راهبرد بازنگری است.
Authors and affiliations
- دکتر ژیلا سجادی — عضو هیأت علمی دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
- فرضعلی سالاری سردری، — کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه زابل
- مریم بیرانوندزاده ، — دانشجو دکترا جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی
- محمد حسین بوچانی، — دانشجو دکترا جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی