مقایسه نتایج تحلیل های دینامیکی با روش تقریبی استاندارد ۲۸۰۰ در تعیین بیشینه جابه جایی نسبی
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
یکی از مسائل مهم در طراحی لرزه ای سازه ها تخمین قابل اطمینان از مقدار بیشینه تغییر شکل های سازه در هنگام وقوع زلزله می باشد. در این مقاله مقایسه ای بین نتایج حاصل از تحلیل دینامیکی خطی و غیر خطی با مقدار تغییرمکان پیشنهادی در آیین نامه انجام شده است. در تحلیل های دینامیکی از سه رکورد موجود که بر اساس روش استاندارد 2800 مقیاس شده اند، استفاده شده است. بر اساس ضریب رفتار استخراج شده برای سازه و نتایج حاصل از تحلیل استاتیکی غیر خطی، مقایسه ای با ضریب پیشنهادی استاندارد 2800 صورت می گیرد.