معناشناسی، هستی شناسی و خاستگاه کثرت تحلیلی در حکمت متعالیه
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
جستار حاضر، بنیانی از سامانه معرفتی حکمت متعالیه را در حوزه هستیشناختی آشکار میسازد: «کثرت تحلیلی». کثرت تحلیلی، از جایگاه حیاتی در حکمت صدرایی برخوردار است، بهگونهای که مباحثی چون رابطه وجود و ماهیت، ماده و صورت، جنس و فصل، جوهر و عرض و ... متأثر از آن است. مسألۀ اصلی این جستار تحلیل معنایی کثرت تحلیلی و تعیین جایگاه معرفتی و هستیشناختی آن است. کثرت تحلیلی از نگاه صدرا کثرت برآمده از معانی و مفاهیم متعددی است که عقل با تحلیل عقلانی از وجود واحد درمییابد. تصریحات صدرا بر نفسالامری بودن کثرت تحلیلی حکایت دارد. از مبانی پیدایش و توسعه این کثرت میتوان به مسأله اتحادی وجودی و امکان تحقق موجودات کثیر به وجود واحد اشاره داشت.