بررسی تأثیر شرایط محیط نگهداری (دما و رطوبت نسبی) و جنس لفاف بسته بندی در حفظ کیفیت و افزایش ماندگاری نان بدون گلوتن سورگوم
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سابقه و هدف: یکی از مهم ترین مشکلات صنعت نان، ضایعات بالای این محصول است. اما امروزه دسترسی به انواع لفاف های بسته بندی با دامنه وسیعی از خصوصیات فیزیکی و شیمیایی توانسته مقدار قابل توجهی از این ضایعات را کاهش دهد. از اینرو به نظر می رسد با انتخاب یک بسته بندی مناسب و کنترل شرایط محیط نگهداری نمونه های بسته بندی شده، بتوان کیفیت و ماندگاری نان بدون گلوتن را نیز حداقل برای مدت زمان یک هفته افزایش داد. مواد و روشها: در این پژوهش اثر دمای نگهداری (10 و 25 درجه سانتی گراد)، رطوبت نسبی محیط نگهداری (50 و 75 درصد) و نوع لفاف بسته بندی (پلی پروپیلن اصلاح شده، پلی اتیلن تری فتالات-آلومینیوم-پلی اتیلن سبک، پلی اتیلن تری فتالات-پلی اتیلن تری فتالات-پلی اتیلن سبک) به منظور حفظ کیفیت و کمیت نان بدون گلوتن سورگوم در بازه زمانی یک هفته مورد بررسی قرار گرفت. لازم به ذکر است که به منظور ارزیابی رنگ پوسته نرم افراز image j مورد استفاده قرار گرفت. یافتهها: با افزایش دما و کاهش رطوبت نسبی محیط نگهداری از میزان رطوبت، فعالیت آبی، مؤلفه های l* و b* پوسته و امتیاز پذیرش کلی (عدد کیفیت نان) محصول تولیدی کاسته و بر میزان سفتی بافت و مؤلفهی a* پوسته افزوده شد. این در حالی بود که به ترتیب لفاف هایی از جنس پلی اتیلن تری فتالات-آلومینیوم-پلی اتیلن سبک، پلی اتیلن تری فتالات-پلی اتیلن تری فتالات-پلی اتیلن سبک و پلیپروپیلن اصلاح شده بهترین عملکرد را در حفظ خواص کمی و کیفی نان بدون گلوتن سورگوم بهویژه ماندگاری و نرمی بافت را داشتند. نتیجه گیری: استفاده از لفافهای مناسب بستهبندی و نگهداری در شرایط بهینه، علاوه بر حفظ خصوصیات کمی و کیفی محصول نهایی، می تواند بیاتی که یکی از مهمترین مشکلات در رسیدن محصول تازه به بیماران سیلیاکی میباشد، را کاهش دهد