دیدگاه مدیران وکارکنـان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی نسبت به میزان برخورداری کارکنان از مؤلفه های توانمندسازی

نسرین خاطری، khateri n msc in educational management, shaheed beheshti medical universityتهران، اوین، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، معاونت پژوهشی دانشکده پزشکی. تلفن : 22413042 دکتر زهرا صباغیان، sabbaghiyan z prof., faculty of psychology & behavioural sciences, shaheed beheshti universityاستاد، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی دکتر محبوبه عارفی، arefi m assistant prof., faculty of psychology & behavioural sciences, shaheed beheshti universityاستادیار، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی اذن اله آذرگشب، azarghashb e research methodology consultant, shaheed beheshti medical universityمربی، عضو هیات علمی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی امیر ایزدی، izadi a ba, research administration, faculty of medicine, shaheed beheshti medical universityکارشناس، معاونت پژوهشی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

سابقه و هدف: به منظور فهم فرآیند توانمندسازی و بالا بردن ظرفیت سازمان جهت ایجاد جو تواناسازی مطالعه مؤلفه های توانمندسازی از دیدگاه مدیران و کارکنان ضروری است. از طرفی دیدگاه ها و پنداشت های مدیران در اتخاذ تصمیمات و اداره ی پرسنل و سازمان بسیار تعیین کننده است. همچنین دیدگاه های کارکنان در مورد اقدامات توانمندسازی برای آن ها در همکاری، مشارکت و رضایت شغلی آن ها تأثیرگذار است. این تحقیق به منظور بررسی دیدگاه مدیران و کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی نسبت به میزان برخورداری کارکنان از مؤلفه های توانمندسازی در سال 85-1384 به عمل آمده است. مواد و روش ها: این مطالعه به روش توصیفی پیمایشی بر روی 377 نفر از مدیران و کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و دانشکده های تابعه آن که دارای وضعیت استخدامی رسمی یا پیمانی بودند صورت گرفت (92مدیر و 285 کارمند) از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی استفاده شد و به نسبت مساوی از دانشکده ها و واحدهای تابعه نمونه ها انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه که دارای 35 سؤال بسته پاسخ به علاوه خصوصیات دموگرافیک می باشد. یافته ها: از دیدگاه مدیران (0019/0>p) و کارکنان (0001/0>p) میزان برخورداری کارکنان دانشگاه از مؤلفه های توانمندسازی به میزان قابل قبول نبود و دیدگاه مدیران با دیدگاه کارکنان نیز نسبت به این مقوله متفاوت بود (001/0>p). بین دیدگاه های زنان با مردان تفاوت معنی داری وجود داشت (001/0>p) و بین سن مدیران و کارکنان با دیدگاه آنان همبستگی معنی داری مشاهده شد (023/0>p). اما بین سابقه خدمت افراد با دیدگاه آنان به لحاظ آماری همبستگی معنی داری مشاهده نشد و در نهایت بین دیدگاه های مدیران و کارکنان با درجات تحصیلی مختلف تفاوت معنی داری مشاهده شد (0001/0>p) و بین دیدگاه های مدیران و کارکنان با رشته های تحصیلی متفاوت نیز تفاوت آماری معنی داری مشاهده شد (001/0>p). نتیجه گیری: میزان برخورداری کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی از مؤلفه های توانمندسازی از دیدگاه مدیران و کارکنان در سطح قابل قبول نمی باشد. پیشنهاد می گردد مدیران دانشگاه به توانمندی های کارکنان جهت سپردن مسؤولیت به آن ها بیش تر توجه نمایند و با برنامه ریزی های خود جهت ایجاد جوتوان افزا، سعی وافر به عمل آورند تا این میزان را به سطح قابل قبول برسانند.