بررسی برخی از کاربردهای قاعده لاضرر در حقوق خانواده
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
با پیروزی انقلاب اسلامی، خصوصاً با خاتمه جنگ (که سیاستهای انقباضی اقتصادی کاهش مییابد) و نظر به سیاستهای کلان نظام مبنی بر کاهش تصدیگری دولت، حقوق رقابت در عرصه نظام تقنینی بیشتر ظاهر شده است. گذشته از اینکه اگر مردم قوانین را منطبق با رسوم و عقاید خود بدانند، پایبندی بیشتری
برخی از نظریاتی که حریم خصوصی را مدلل می سازد بر دسترسی محدود اشخاص به حوزه روابط و اطلاعات دیگر اشخاص و حفظ شأن و منزلت آنان دلالت دارد. از آنجا که تجاوز به حیثیات معنوی نیز از مصادیق «ضرر» تلقی شده و مقتضای صدور برخی مستندات قاعده لاضرر، تنها خسارات معنوی است، بی هیچ مانعی موار
برخی از نظریاتی که حریم خصوصی را مدلل میسازد بر دسترسی محدود اشخاص به حوزه روابط و اطلاعات دیگر اشخاص و حفظ شأن و منزلت آنان دلالت دارد. از آنجا که تجاوز به حیثیات معنوی نیز از مصادیق «ضرر» تلقی شده و مقتضای صدور برخی مستندات قاعده لاضرر، تنها خسارات معنوی است، بی هیچ مانعی موار
قاعده لاضرر یکی از قواعد مهم فقهی است که در حقوق ایران نیز پذیرفته شده است. این قاعده بیان میکند که هرگونه ضرر و زیانی که به فردی وارد شود، باید جبران گردد. با این حال، در خصوص امکان استناد به این قاعده در مطالبه خسارت ناشی از تخلف از تعهدات قراردادی، اختلاف نظر وجود دارد. برخی
حضرت امام خمینی (ره) درباره ی قاعده ی «لاضرر» نظر خاصی دارند و آن را به «نهی حکومتی» تفسیر می کنند. به نظر ایشان جمله ی لاضرر و لاضرار مشتمل بر دو قاعده در تحریم آسیب جسمی و جانی و در تحریم ایجاد فشار روحی و مضیقه ی روانی است. با این تفسیر، لاضرر یک حکم ثانوی حاکم بر همه ی احکام