Article

بررسی صورت های ارجاعی (ضمایر) در پاره ای از نامه های مولانا بر اساس رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

تحلیل­گفتمان­انتقادی، نوعی از تحقیقات تحلیل­گفتمان و رویکردی به زبان است که به مؤلفه­های گفتمان­مدار و پیامدهای سوءاستفاده از قدرت توسط افراد، گروه­ها و نهادهای مسلط، توجه می­کند. قدرت، یکی از مفاهیم عمده مطرح در این رویکرد است که در این مقاله، سعی بر آن است تا یکی از عناصر زبانی­ای، که منعکس­کننده قدرت در نامه­های مولانا هستند، بررسی شود. هدف از انجام این پژوهش، که روش تحقیق آن از نوع توصیفی-تحلیلی است، دریافتن این است که در 28 نامه مولانا رابطه قدرت در قالب ضمایر غیرمستقیم و مستقیم، متصل و منفصل، مفرد و جمع، چگونه منعکس شده است؟ این یافته نشان می­دهد در دوره­ای که مولانا می­زیسته، سیاسیون، در جایگاه قدرت بودند. بین مولانا و حسام­الدین چلبی (رده مریدان)، رسمیت کمی وجود داشته که این امر نشان­دهنده این است که مولانا برای این رده، احترام قائل بوده است. یافته دیگر، زیاد رسمی­بودن رابطه بین مولانا و رده عروس، نسبت به رابطه وی با رده فرزندان است. وجود این رابطه رسمی چه به میزان زیاد در رده عروس و چه به میزان کم در رده فرزندان، نشان­دهنده این است که مولانا برای این رده­ها احترام قائل بوده است.

Similar items