Article

بررسی تنوع ژنتیکی مرغ های بومی استان خوزستان با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

در مطالعه حاضر تنوع ژنتیکی 100 قطعه مرغ بومی از 5 منطقه در استان خوزستان شامل (آبادان، دزفول، شوشتر، اهواز و ایذه) با استفاده از 6 نشانگر ریزماهواره مورد بررسی قرار گرفت. dna، با استفاده از روش استخراج نمکی از نمونه­های خون جمع آوری شده، استخراج شد. واکنش­های pcr برای تمامی جایگاه­ها به خوبی صورت گرفت و مشخص شد که همه جایگاه­ها از چند شکلی بالایی برخوردار هستند. مقدار فراوانی جایگاه­های مورد مطالعه بین 005/0 تا 247/0 بدست آمد. جمعاً 103 آلل مشاهده شد. میانگین pic به میزان 898/0 برآورد شد. میانگین هتروزایگوسیتی در کل جمعیت 948/0 با بیشترین میزان 97/0 در جمعیت آبادان و با کمترین میزان 92/0 در جمعیت شوشتر برآورد شد. بنابراین آبادان بالاترین و شوشتر پایین ترین تنوع را نشان دادند. درخت فیلوژنتیک حاصل از فاصله ژنتیکی da به روش upgma ترسیم گردید که در این روش شوشتر قدیمی­ترین جمعیت شناخته شد. در کل، سطح بسیار بالایی از تنوع ژنتیکی در این مطالعه شناسایی شده است.

Authors and affiliations
  1. مریم بنوان کیا — کارشناس ارشد ژنتیک و اصلاح دام، دانشکدۀ علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
  2. هدایت اله روشنفکر — دانشیار دانشکدۀ علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
  3. جمال فیاضی — دانشیار دانشکدۀ علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
  4. مرتضی چاجی — دانشیار دانشکدۀ علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

Similar items