تعیین بهترین زمان برداشت پسته براساس شاخص های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
این مطالعه به منظور بررسی آثار زمان برداشت بر برخی از شاخص های پستة رقم احمد آقایی در رفسنجان انجام شد. در 3 سال متوالی (1391ـ1389) و طی 3 مرحله از رسیدن میوه (40، 70 و 100 درصد جداشدن پوست تر)، برداشت محصول انجام شد و شاخص های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی اندازه گیری شدند. آزمایش ها در 3 تکرار و در قالب بلوک های کامل تصادفی اجرا و با تجزیة مرکب تجزیه و تحلیل شدند. به غیر از طول پسته، بیشتر شاخص ها تحت تأثیر زمان برداشت قرار گرفتند. بیشترین مقدار پروتئین (5/20 درصد)، کلروفیل (6 میلی گرم) و ماندگاری جوانه های گل (61 درصد) در پسته های برداشت شده در مرحلة اول (40 درصد) ثبت شد. با وجود مغز سبز و مزة خوب در پسته های 40 درصد رسیده، ولی پسته های برداشت شده در مرحلة دوم رسیدن (70 درصد) بهترین کیفیت و کمیت را داشتند. برداشت سوم (100 درصد)، هرچند وزن خشک و خندانی محصول را بالا برد، مشکلاتی از جمله افزایش زودخندانی، ریزش قابل توجهی از میوه ها و در نتیجه سختی عملیات برداشت، افزایش آلودگی و کاهش ارزش تغذیه ای را در پی داشت. با توجه به شاخص های مورد بررسی، در شرایط معمولی، بهترین زمان برای برداشت مرحله ای است که درصد خندانی و وزن خشک محصول در کنار ارزش تغذیه ای آن بالا باشد که این زمان تقریباً مقارن با 70 تا 80 درصد رسیدن محصول بود.
Authors and affiliations
- فاطمه ناظوری — استادیار گروه باغبانی، دانشگاه ولی عصر رفسنجان
- سیامک کلانتری — استادیار گروه علوم باغبانی، دانشگاه تهران
- امان الله جوانشاه — استادیار مؤسسة تحقیقات پستة کشور ـ رفسنجان؛
- نادر درکی — استادیار دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
- علی رضا طلایی — استاد گروه علوم باغبانی، دانشگاه تهران