Article

اثر ترکیبی لیزوزیم و اسانس آویشن شیرازی بر باکتری ویبریو پاراهمولیتیکوس

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه: مطالعات مختلفی در ارتباط با اثر اسانس ها و بعضی آنزیم ها بر روی میکرواورگانیسم های بیماری زای مواد غذایی در محیط کشت و غذا انجام گرفته است. هدف: هدف از این مطالعه تعیین میزان اثر اسانس آویشن شیرازی و لیزوزیم به صورت تنها و توام در مهار رشد ویبریو پاراهمولیتیکوس در محیط کشت بود. روش بررسی: در مطالعه حاضر سعی بر آن شد تا اثر اسانس آویشن شیرازی و لیزوزیم به صورت جداگانه و توأم از طریق اندازه گیری mic آنها به دو روش ماکرودایلوشن و میکرودایلوشن، بر روی یکی از باکتری های مهم بیماری زای مواد غذایی (ویبریو پاراهمولیتیکوس)، مورد ارزیابی قرار گیرد. نتایج: در این مطالعه mic آویشن شیرازی به روش ماکرودایلوشن 01/0 درصد و به روش میکرودایلوشن 02/0 درصد محاسبه شد. لیزوزیم نیز تا غلظت 1000 میکروگرم در میلی لیتر نتوانست جلوی رشد باکتری را بگیرد. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد اسانس آویشن شیرازی نسبت به لیزوزیم اثر مناسب تری در کاهش میزان ویبریو پاراهمولیتیکوس دارد. اگرچه حضور توأم اسانس و لیزوزیم باعث کاهش mic نشد، ولی نتایج بررسی منحنی رشد تحت تأثیر غلظت تحت بازدارندگی نشان می دهد که ترکیب این دو ماده باعث افزایش فاز تأخیری می شود که این اثر در میکروبیولوژی مواد غذایی دارای اهمیت بالایی می باشد.

Similar items