نوآوری سازمانی در کتابخانه های دانشگاه شیراز و دانشگاه علوم پزشکی شیراز
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه : نوآوری سازمانی مستلزم تبدیل ایده ها به اشکال قابل استفاده سازمانی است و این ایده برای پیشبرد عملکرد سازمانی مورد استفاده قرار می گیرد. هدف مطالعه حاضر تعیین میزان نوآوری سازمانی (اداری و فنی) در کتابخانههای دانشگاههای دولتی شهر شیراز (دانشگاه شیراز و دانشگاه علوم پزشکی شیراز) بود. روش بررسی : نوع مطالعه حاضر توصیفی- پیمایشی، و جامعه پژوهش شامل تمام مدیران و کتابداران شاغل در کتابخانههای دانشگاهی شهر شیراز در سال 1390-1391 خورشیدی بود (151 نفر) که با استفاده از فرمول نمونهگیری cochran تعداد 86 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. روش نمونهگیری تصادفی طبقهای متناسب با حجم بود. ابراز گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بوده که روایی آن توسط متخصصین تایید و پایایی آن با استفاده از cronbach's alpha محاسبه شد (93/0 α =). تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافراز spss v.16 در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی انجام گرفت. یافتهها: وضعیت نوآوری سازمانی و دو مولفه نوآوری اداری و فنی در کتابخانههای دانشگاهی شهر شیراز بالاتر از حد متوسط است (66/0±42/3)، اما تفاوت بین میانگین مؤلفههای نوآوری سازمانی (اداری و فنی) معنادار بود (05/0 ≥ p). همچنین بین نظرات آزمودنیها درخصوص نوآوری سازمانی بر اساس متغیرهای جمعیتشناختی جنسیت، رشته تحصیلی، سابقه خدمت، و سطح تحصیلات تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0 > p)، اما در متغیر دانشگاه و نوع کار در کتابخانه تفاوت مشاهده شده در مولفه نوآوری اداری معنادار بود (05/0 ≥ p). به عبارت دیگر مدیران میزان نوآوری اداری را بیشتر از کارمندان بخش خدمات عمومی و خدمات فنی میدانند. نتیجه گیری : با توجه به اهمیت روز افزون نوآوری در سازمان ها، کتابخانه های دانشگاهی نیز از اهمیت ویژه ای در این مورد برخوردار شده اند. مدیریت کتابخانه های دانشگاهی با ایجاد محیط کاری مناسب برای کتابداران و کارکنان خود می تواند ارایه خدمات خود را بهبود بخشیده و نیازهای اطلاعاتی مراجعه کنندگان را بهتر برآورده سازد. واژههای کلیدی : نوآوری سازمانی؛ دانشگاه؛ کتابخانه.