مقایسه دانشجویان دارای شکست عشقی با و بدون نشانگان بالینی در طرحواره های ناسازگار اولیه و الگوهای فرزند پروری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه طرحواره های ناسازگار اولیه و الگوهای فرزندپروری در دو گروه دانشجویان دارای شکست عشقی با و بدون نشانگان بالینی بود. روش: با روش نمونهگیری هدفمند و بهکارگیری پرسشنامه افسردگی بک (bdi-ii)، پرسشنامه سلامت عمومی (ghq-28) و پرسشنامه چندمحوری بالینی میلون (mcmi-iii) 30 دانشجوی دارای شکست عشقی با نشانگان بالینی و 30 دانشجوی دارای شکست عشقی بدون نشانگان بالینی از دانشگاه تبریز انتخاب شدند و به پرسشنامههای نسخه کوتاه طرحواره یانگ (ysq-sf) و محیط خانوادگی- فرزندپروری شیفر (sfpe) پاسخ دادند. داده ها با آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری (manova) تحلیل شدند. یافتهها: یافتهها نشان داد میان طرحواره های ناسازگار اولیه و الگوهای فرزندپروری دانشجویان دارای شکست عشقی با و بدون نشانگان بالینی تفاوت وجود دارد (05/0p<). نتیجهگیری: میتوان از روی طرحواره های ناسازگار اولیه و محیط خانوادگی اولیه، شدت نشانههای بالینی را در شکست روابط عاشقانه پیشبینی و با رویکرد طرحواره درمانی به این افراد کمک کرد.