پیش بینی میزان پیشرفت تحصیلی دانشجویان با روش خوشه بندی فازی در محیط های آموزشی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف این پژوهش ارائه الگویی جهت پیشبینی عملکرد و افزایش کارایی و موفقیت یادگیری دانشجویان در یک محیط آموزشی با استفاده از دادهکاوی است. با تکیه به روشهای کتابخانهای و پرسشنامهای و مشاوره با افراد خبره تعدادی از وﯾﮋﮔﯽﻫﺎی ﺗأﺛﯿﺮﮔﺬار در ﯾﺎدﮔﯿﺮی داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن شناسایی شد و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش اﻧﺘﺨﺎب وﯾﮋﮔﯽ، مؤثرترین آنها اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ و برای روشنتر شدن روابط بین ویژگیهای انتخاب شده، ﺧﻮﺷﻪﺑﻨﺪی ﻓﺎزی ﺑﺮ روی آﻧﻬﺎ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ. در فاز دوم پژوهش ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﮑﻨﯿﮏﻫﺎی دادهﮐﺎوی ﺑﻪ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﻧﻤﺮات دانشجویان محیط آموزشی مورد مطالعه ﭘﺮداخته شد. ﻓﯿﻠﺪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺘﻐﯿﺮ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ، ﻧﻤﺮه ﻣﯿﺎنﺗﺮم، ﭘﺎﯾﺎنﺗﺮم و ﻧﻤﺮه ﻧﻬﺎﯾﯽ (معدل) دروس اخذ شده در یک ترم توسط دانشجویان ورودی 1385 تا 1391 داﻧﺸﮕﺎه اﺳﺖ. ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎی اﻟﮕﻮﻫﺎی ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه ﻣﯽﺗﻮان ﻫﺮ داﻧﺸﺠﻮ را در راستای ویژگیهای تأثیرگذار بر روی آنها (دانشجویان) از اﺑﺘﺪای ﺗﺮم راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻤﺮاﺗﯽ ﮐﻪ در ﻃﻮل ﺗﺮم ﮐﺴﺐ ﻣﯽﮐﻨﺪ، او را از ﻣﺤﺪوده ﻧﻤﺮه ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺧﻮد آﮔﺎه ﮐﺮد و ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ ﻧﻤﻮد. اﯾﻦ اﻟﮕﻮﻫﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺮای ﮐﺎرآﻣﺪﺗﺮ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﯾﺎدﮔﯿﺮی در ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺎﺷﻨد. نتایج آزمایشها حاکی از دقت مطلوب روش پیشنهادی 939/0 نسبت به روشهای قبلی (کشف قوانین همبستگی،کلاس بندی و تشخیص ناهمگونی).