Article

نقش توتم در نفی ازدواج با محارم در ایران باستان

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

ازدواج با محارم یکی از مباحثی است که در میان آداب و رسوم اجتماعی ایران باستان، و به ویژه آیین زردشتی، مورد بررسی بسیاری از پژوهشگران این حوزه قرار گرفته است. بحث بر سر رواج این آیین در میان ایرانیان و عدم روایی آن، تحقیقات و بررسی‏های چشمگیری را در پی داشته است. آنچه در این میان مغفول مانده و به نظر می‏رسد کمتر مورد توجه قرار گرفته باشد، باورها و آداب و رسوم دینی و مناسک مذهبی ایرانیان باستان و باورها و اعتقادات آنان نسبت به آیین ابتدایی توتم پرستی است که نشانه‏های باورمندی به آن هم در متون زردشتی و هم در شاهنامه ی فردوسی دیده می‏شود. این آیین، که در میان غالب جوامع ابتدایی به چشم می ‏خورد، بنا بر نظر صاحب‏نظران، توجیهی برای منع ازدواج با محارم و شیوع ازدواج با بیگانگان در جامعه است. در این پژوهش کوشیدیم تا: الف) نظریه‏های پژوهشگران در زمینۀ ازدواج با محارم در ایران زردشتی بررسی شود؛ ب) با توجه به نشانه‏هایی که در متون زردشتی و شاهنامه ی فردوسی دیده می‏شود، توتم‏پرستی و باور ایرانیان باستان به این آیین کهن نشان داده شود؛ ج) با توجه به نظریه های صاحب ‏نظرانی چون فروید، دورکهیم، و استروس، با پذیرش باورهای توتمی، منع ازدواج با محارم و شیوع برون‏همسری در ایران باستان توجیه شود.

Authors and affiliations
  1. رضا ستاری — دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران
  2. مرضیه حقیقی — دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران

Similar items