بررسی و ارزیابی تصاویر هوایی ultracamd به منظور تولید و بروزرسانی نقشه های بزرگ مقیاس پوششی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
یکی از جدیدترین و پرکاربردترین سنجنده های هوایی که امروزه تصاویر آن جهت تولید و بهنگام رسانی نقشه های بزرگ مقیاس شهری بکارگرفته می شود، سنجنده ی ultracamd می باشد. از طرفی با توجه به در اختیار داشتن این سنجنده بعنوان مهم ترین سنجنده جهت کاربردهای فتوگرامتری هوایی در کشور، و تصویربرداری از مناطق مختلف شهری و غیر شهری در مقیاس های متفاوت، هدف این پایان نامه بررسی و ارزیابی دقت هندسی این تصاویر به منظور شناسایی پتانسیل هندسی تصاویر این سنجنده با قدرت تفکیک مکانی بالا، جهت تولید و بروزرساتی نقشه های بزرگ مقیاس پوششی می باشد. برای این منظور از پارامترهای هندسی متفاوتی استفاده شده است. یکی از مهم ترین پارامترهای هندسی تصاویر پارامتر حد تفکیک مکانی بوده که به عنوان معیاری جهت تشخیص کوچکترین فاصله بین دو شی مجاور قابل تفکیک در تصاویر شناخته شده است. برای اندازه گیری دقیق حد تفکیک مکانی، تارگت هایی با شکل هندسی مشخص در تصاویر بکار گرفته می شوند. این تارگت ها می توانند تارگت های مصنوعی استاندارد بوده و یا عوارض طبیعی موجود در تصویر باشند. در این تحقیق، نحوه ی اندازه گیری پارامتر حد تفکیک مکانی تصاویر سنجنده ی هوایی ultracamd، با استفاده از تارگت های دایره ای ستاره سایمنز ، به عنوان یکی از پرکاربردترین تارگت های مصنوعی مورد استفاده در اندازه گیری این پارامتر، مورد ارزیابی قرار گرفته است. بعلاوه شکل هندسی خاص تارگت مورد استفاده، امکان اندازه گیری این پارامتر در جهات مختلف در تصویر را فراهم کرد. نتایج حاصل حاکی از تغییر این پارامتر در جهت های مختلف بوده به شکلی که بیشترین مقدار در جهت عمود بر پرواز و کمترین مقدار در جهت پرواز رخ داده است. یکی دیگر از تحقیقات انجام شده در این پایان نامه، استفاده از مدل های فیزیکی و غیرفیزیکی به منظور عملیات های مدلسازی اعوجاجات سیستماتیک موجود در سطح تصاویر، ترفیع وتقاطع فضایی و با استفاده از نقاط کنترل استخراج شده از نقشه های بزرگ مقیاس منطقه ی مورد نظر می باشد. مدل های بکار گرفته شده در این تحقیق عبارتند از مدل های چندجمله ای دو بعدی و سه بعدی، مدل توابع کسری و مدل شرط هم خطی، که از مرسوم ترین مدل های موجود در فتوگرامتری بوده، و rmse نقاط چک زمینی به عنوان معیار سنجش کارآیی مدل ها در نظر گرفته شده است. نتایج نشان داد که در این تصاویر اعوجاجات مرتبه ی 2 به عنوان خطای سیستماتیک غالب در تصاویر حضور دارند. از طرفی بهترین مدل جهت مدلسازی اعوجاجات موجود در تصویر، مدل شرط هم خطی در حالت سلف کالیبراسیون و بهمراه پارامترهای اضافی می باشد. دقت های بدست آمده از دیگر مدل ها نیز نشان داد که این تصاویر از دقت هندسی بالا و در حد زیر پیکسل تصویربرداری، برخوردار می باشند. نتایج بررسی حساسیت مدل ها در برابر تعداد و نحوه ی توزیع نقاط کنترل مختلف نیز مبنی بر اینست که مدل شرط هم خطی و مدل dlt از بیشترین پایداری نسبت به توزیع نقاط کنترل برخوردار بوده و کمترین تعداد نقاط کنترل را نیز جهت دستیابی به بالاترین سطح دقت نیاز دارند. نتایج حاصل از عملیات تقاطع فضایی نیز نشان داد که این تصاویر از دقت ارتفاعی بالایی برخوردار بوده و بعلاوه، استفاده از پارامترهای اضافی ازیک طرف و افزایش باز هوایی از طرف دیگر موجب افزایش دقت ارتفاعی بدست آمده خواهند شد.