مضامین اسلوب تأکید در نامه ها وکلمات قصار نهج البلاغه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در هر زبانی روشهای گوناگونی برای بیان معانی وجود دارد که نویسنده یا گوینده با بهره گیری مناسب از هر یک سعی دارد موضوع مورد نظرخود را به ذهن و اندیشه ی مخاطب نفوذ دهد اسلوب تأکید که یکی از مهمترین مباحث علم بلاغت به شمار می رود از جمله ی این روشهاست ومی توان آنرا درآثار نفیس بسیاری از سخن پردازان وادیبان این علم یافت و آن عبارت است از تثبیت و تمکین یک معنی و مفهوم در ذهن مخاطب با بهره گیری از ادوات و اسلوبهای خاص بیانی. درنهج البلاغه برای انتقال مفاهیم والا وارزشمند روشهای گوناگونی بکار رفته که ازجمله آنها اسلوب تأکید می باشد، با تأمل در نامه ها وکلمات قصار در می یابیم که بیشترین روشهای تاکیدی بکار رفته درآنها اسلوب قصر وقسم ومضارع موکد می باشد، که امام(ع) آنهارا در اوج زیبایی وشیوایی برای تاکید بر مضامین اعتقادی، سیاسی، اقتصادی، نظامی واخلاقی بکارگرفته است وتجزیه وتحلیل آنها آدمی را در جهت برنامه های انسان ساز سوق می دهد.