Thesis

رابطه درماندگی آموخته شده با پیشرفت تحصیلی: میانجی گری اهمالکاری تحصیلی و اضطراب امتحان

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط درماندگی آموخته شده با پیشرفت تحصیلی همراه با بررسی میانجی گری اضطراب امتحان و اهمالکاری تحصیلی است. این پژوهش در چهارچوب پژوهش های توصیفی قرار دارد و از نوع تحلیل مسیر و همبستگی است. جامعه ی آماری شامل کلیه ی دانش آموزان دختر پایه ی دوم متوسطه شهر مشهد است که در سال تحصیلی92 -1391 مشغول به تحصیل بودند و حجم نمونه برابر با 394 نفر بود که بر اساس روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شدند. دانش آموزان پرسشنامه های درماندگی آموخته شده، اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (1989) و اضطراب امتحان اشپیل برگر (1980) را تکمیل کردند و میانگین نمرات آنها به عنوان ملاک پیشرفت تحصیلی در نظر گرفته شد. نتایج حاصل از اجرای همبستگی پیرسون نشان داد که بین درماندگی آموخته شده و پیشرفت تحصیلی، ارتباط منفی معنادار و بین درماندگی آموخته شده با هر یک از متغیرهای اضطراب امتحان و اهمالکاری تحصیلی، ارتباط مثبت معنادار وجود دارد. همچنین بین هر یک از متغیرهای اضطراب امتحان و اهمالکاری تحصیلی با پیشرفت تحصیلی، ارتباط منفی معنادار و بین اهمالکاری تحصیلی و اضطراب امتحان، ارتباط مثبت معنادار وجود دارد. تحلیل مسیر نشان داد که الگوی پیشنهاد ی رابطه ی درماندگی آموخته شده با پیشرفت تحصیلی با میانجی گری اهمالکاری تحصیلی و اضطراب امتحان از برازش خوبی برخوردار نیست. با تعدیل هایی که انجام شد سه الگوی دیگر برای روابط متغیرهای پژوهش به وجود آمد که هر سه تایید شد.

Supervisors and advisors

محمدسعید عبد خدایی، حسین کارشکی

Similar theses

Similar items