مطالعه رابطه بین سازه کارهای راهبری شرکتی و ضریب (حساسیت سرمایه گذاری - جریان های نقدی) در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
یکی از پیامدهای گسترش بازار سرمایه تفکیک مالکان از مدیرا ن شرکت ها می باشد.با جدایی مالکیت از مدیریت مشکل نمایندگی بوجود می آید.با وجود مشکل نمایندگی به خصوص در شرکت های با حاکمیت شرکتی ضعیف که باعث ایجاد تضاد منافع بین مدیران و تامین کنندگان منابع مالی می شود . اعتباردهندگان( سرمایه گذاران یا سهامداران) بازده بیشتری را برای سرمایه گذاری خود طلب می کنندکه این امر منجر به افزایش هزینه تامین مالی خارجی می شود.از طرف دیگر دسترسی محدود مدیران به این منابع سبب می شود تا مدیران برای تصمیمات سرمایه گذاری به جریان منابع مالی داخلی با هزینه کمتر اتکا نمایند که این امر منجر به افزایش ضریب حساسیت سرمایه گذاری به جریان های نقدی در این شرکت ها خواهد شد . ضروری است که برای کاهش هزینه های نمایندگی سازوکار حاکمیت شرکتی در سازمان ها برقرار شود.بر این اساس این تحقیق در تلاش است تا با در نظر گرفتن ضریب حساسیت سرمایه گذاری به جریان های نقدی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران به مطالعه تاثیر حاکمیت شرکتی بر رابطه مذکور بپردازد.لذا اندازه اثر حاکمیت شرکتی از طریق متغیرهای داخلی همچون اندازه هیئت مدیره، دوگانگی نقش مدیر عامل، درصد اعضای غیر موظف هیئت مدیره(استقلال هیئت مدیره) ، وجود حسابرس داخلی(کمیته حسابرسی) و اثر حاکمیت شرکتی خارجی از طریق متغیرهایی همچون انجام حسابرسی توسط سازمان حسابرسی(کیفیت حسابرسی) ، سهامداران عمده، سنجیده شده است .همچنین به منظور بررسی این ارتباط اثر سایر متغیرهای کنترلی اثر گذار بر ضریب حساسیت سرمایه گذاری به جریان های نقدی شامل اندازه شرکت، فروش، کیوتوبین، اهرم مالی در نمونه ای شامل 76 شرکت طی سال های 1386 تا 1390 با روش داده های ترکیبی مورد سنجش قرار گرفته است .نتایج نشان داد بین انجام حسابرسی توسط سازمان حسابرسی(کیفیت حسابرسی) ، وجود حسابرس داخلی(کمیته حسابرسی) با ضریب حساسیت سرمایه گذاری به جریان های نقدی رابطه معنادار ی وجود ندارد در حالی که اندازه هیئت مدیره، دوگانگی نقش مدیر عامل، سهامداران عمده، استقلال هیئت مدیره دارای رابطه معنادار با ضریب حساسیت سرمایه گذاری به جریان های نقدی می باشد