Thesis

بررسی اثربخشی گروه درمانی آدلری بر بهبود کیفیت زندگی، خودپنداره بدنی و سلامت عمومی معلولین جسمی-حرکتی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

چکیده معلولیت به صورت ناتوانی موقت یا دائمی، جزیی یا کلی، ثابت یا تغییرپذیر در هر جامعه ای و در میان هر گروه و طبقه ای بروز می کند. از زمانی که انسان خود را شناخته با نابهنجاری مادرزادی و نقص عضو یا قطع عضو ناشی از امراض مختلف و عوامل طبیعی روبه رو بوده است (اسپاکمن، 1963). هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی گروه-درمانی آدلری بر خودپنداره بدنی، کیفیت زندگی و سلامت عمومی در معلولین جسمی حرکتی بود. این پژوهش با روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. از پرسشنامه های اطلاعات جمعیت شناختی، روابط چندبعدی خود-بدن (mbsrq)، مقیاس ارزیابی کیفیت زندگی(whoqol-brief) و پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (ghq) به عنوان مقیاس سنجش در پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. 24 نفر از معلولینِ واجد شرایط و داوطلب حضور در گروه، که در مجتمع آموزشی نیکوکاری توان یابان مشهد اشتغال به آموزش داشتند پس از غربالگری اولیه، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای داده شدند. پس از تکمیل پیش آزمون، اعضای گروه آزمایش، طی یازده جلسه، گروه درمانی آدلری را به صورت جلسات (90 دقیقه ای) و دوبار در هفته دریافت نمودند درحالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکردند. به منظور تحلیل آماری داده های پژوهش، از نرم افزار آماری 19spss- و روش های آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری در چهار خرده مقیاس از شش خرده مقیاس، پرسشنامه روابط چندبعدی خود- بدن که عبارتند از: ارزش یابی قیافه، ارزش یابی تناسب اندام، جهت یابی تناسب اندام و رضایت از نواحی بدن، نشان داد. اما در دو خرده مقیاس، وزن ذهنی و جهت یابی قیافه، تفاوت معناداری بین دو گروه یافت نشد. در پرسشنامه سلامت عمومی در خرده مقیاس های نشانگان جسمانی و نشانگان افسردگی تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و گروه مداخله وجود داشت(05/0p<) اما در خرده مقیا س های نشانگان اضطرابی و بی خوابی و نشانگان کارکرد اجتماعی تفاوتی بین دو گروه یافت نشد. همچنین گروه درمانی آدلری منجر به بهبود ابعاد سلامت روانی و سلامت جسمانی در گروه آزمایش شده ولی بر سلامت محیطی و اجتماعی تاثیر معناداری نداشته بود. بر اساس نتایج پژوهش، به کارگیری گروه درمانی آدلری می تواند بر بهبود خودپنداره بدنی، سلامت عمومی و کیفیت زندگی معلولین جسمی-حرکتی موثر باشد.

Supervisors and advisors

زهره سپهری شاملو، بهرامعلی قنبری هاشم آبادی

Similar theses

Similar items

  • اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر کیفیت زندگی بر بهزیستی ذهنی و سلامت روان

    Article2011روان شناسي باليني: نوآوري ها در پژوهش و عملنظام الدین قاسمی، محمدباقر کجباف، مهدی ربیعی

    مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی مبتنی برکیفیت زندگی بر بهزیستی ذهنی و سلامت روان افراد انجام شده است. روش: طرح پژوهش از نوع شبه تجربی با گروه آزمایش، گواه و پیگیری می‌باشد. جامعه آماری شامل کلیه افراد مراجعه کننده به مرکز مشاوره بود که از بین آنان به روش نمونه

  • اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر کیفیت زندگی بر بهزیستی ذهنی و سلامت روان

    Articleروانشناسی بالینینظام الدین قاسمی، nezam-addin ghasemi esfahan universityدانشگاه اصفهان محمدباقر کجباف، mohammad-bagher kajbaf esfahan universityدانشگاه اصفهان مهدی ربیعی، mahdi rabiei esfahan universityدانشگاه اصفهان

    مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی مبتنی برکیفیت زندگی بر بهزیستی ذهنی و سلامت روان افراد انجام شده است. روش: طرح پژوهش از نوع شبه تجربی با گروه آزمایش، گواه و پیگیری می باشد. جامعه آماری شامل کلیه افراد مراجعه کننده به مرکز مشاوره بود که از بین آنان به روش نمونه

  • اثربخشی گروه درمانی شناختی-رفتاری بر اضطراب مرگ و سلامت عمومی زنان سالمند سوگوار

    افراد سالمند به دلیل مواجه شدن با شرایطی چون تغییرات جسمانی، ضعف در برابر بیماریها، معلولیت و از دست دادن خویشاوندان و دوستان (سوگ و فقدان)، زمینه تفکر در خصوص مرگ و اضطراب ناشی از آن را دارند. از این رو هدف مطالعه حاضر، بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی-رفتاری بر اضطراب مرگ و سلا

  • اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر کیفیت زندگی بر تاب آوری زنان مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی

    Article2020مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالیزهرا محدث حکاک، محمدجواد اصغری ابراهیم آباد، حمیدرضا آقا محمدیان شعرباف، حمیدرضا محدث حکاک

    مقدمه: امروزه مصرف موادومشکالت ناشی از آن یکی از معضالت جهانی است که عالوه برمردان، زنان نیز درگیرآن شدهاند، نبود ویژگی تابآوری میتواند احتمال مصرف را درموقعیتهای پراسترس زندگی باال ببرد. ازطرفی کیفیتزندگی وتابآوری رابطه مثبت ومعنادار دارند؛ بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی

  • اثربخشی روان درمانی مبتنی بر کیفیت زندگی بر سلامت روان دختران نابینای شهر اصفهان

    Articleدانش و پژوهش در روانشناسی کاربردیمحمد جواد خادمی، mohammad javad khademi department of clinical psychology, humanity faculty, najafabad branch, islamic azad university, isfahan, iranکارشناس ارشد، گروه روان شناسی بالینی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، اصفهان، ایران محمد رضا عابدی، mohammad reza abedi academic member, university of isfahan, iranعضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان، ایران

    هدف این پژوهش تعیین اثربخشی روان درمانی مبتنی بر کیفیت زندگی بر سلامت روان دختران نابینای شهر اصفهان بود. نوع پژوهش شبه تجربی و طرح آن پیش آزمون ـ پس آزمون باگروه گواه و پیگیری بود. جامعۀ پژوهش همۀ دختران نابینای 20 تا 40 ساله بودند که در سال 1393 در سازمان بهزیستی استان اصفهان پ

  • اثربخشی گروه درمانی معنوی بر بهبود کیفیت زندگی و سلامت روان در زنان مبتلا به سرطان پستان

    Articleپژوهش در دین و سلامتعبدالمجید بحرینیان، گروه روان شناسی بالینی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران حامد رادمهر، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران حسین محمدی، گروه روان شناسی بالینی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران بیتا باوادی

    سابقه و اهداف: مطالعه­ ی حاضر با هدف بررسی تعیین اثربخشی گروه­ درمانی معنوی بر بهبود کیفیت زندگی و سلامت روان در زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه­ کننده به بیمارستان طالقانی شهر تهران انجام شده است. مواد و روش ها: در این پژوهش، از طرح شبه آزمایشی پیش­ آزمون- پس­ آزمون، با گمارش ت