اثر همزمان نانو ذرات sio2 و tio2 روی رفتار فیزیکی، مکانیکی و حرارتی بیسفنول a قابل کاربرد در مواد دندانی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
دندان همواره به عنوان یکی از مهمترین ارگانهای بدن شناخته میشود؛ به طوریکه حفظ و حراست از آن به عنوان یک موضوع جدی همیشه مورد توجه قرار گرفته است. یکی از مشکلاتی که بشر امروز با آن روبروست، معضل پوسیدگی دندان میباشد که در اشکال مختلفی ظاهر میشوند. بدین ترتیب محققان در طول تاریخ تلاش کردهاند تا با استفاده از مواد مختلف به ترمیم نقصهای به وجود آمده در دندان بپردازند که در این میان میتوان به کامپوزیت دندانی اشاره کرد. یکی از موادی که در راستای ساخته کامپوزیت دندانی به کار گرفته میشود، مشتقات بیسفنول a میباشد که نقش زمینه را بازی میکند. این مواد پلیمری که اغلب توانایی پخت نوری را دارا هستند، میتوانند به عنوان زمینهای مناسب جهت ورود تقویتکنندههای سرامیکی عمل کنند. در این تحقیق نیز تلاش شده است تا با استفاده از اضافه کردن نانوذرات اکسید تیتانیوم (با نسبت 0، 5/0 و 1 درصد وزنی) به یک کامپوزیت دندانی تجاری خواص فیزیکی و مکانیکی آن مورد مطالعه قرار گیرد که شامل طیفسنجی فروسرخ، آزمونهای مکانیکی و آزمون حرارتی میشد. طیفسنجی فروسرخ حضور اکسید سیلیسیوم، اکسید تیتانیوم و همچنین پیوند مناسب آن را با زمینه تأیید کرد. بررسیهای مکانیکی نشان داد که حضور نانوذرات اکسید تیتانیوم در کامپوزیت دندانی باعث افزایش استحکام کششی از 25 به 41 مگاپاسکال و استحکام شکست فشاری از 180 به 210 مگاپاسکال میشود. همچنین آزمون ضربه نشان داد که حضور نانوذرات اکسید تیتانیوم منجر به کاهش انرژی شکست از8.17 به 7.35 کیلوژول بر متر و در نتیجه تردتر شدن ساختار میشود که آزمون dma نیز این امر را تصدیق کرد. یکی از موارد دیگر که مورد بررسی قرار گرفت، تأثیر حرارت بر تخریب ساختار کامپوزیت با استفاده از آزمون حرارتی گراویمتری بود. این بررسی نشان داد که حضور نانوزذات اکسید تیتانیوم منجر به کاهش دمای تخریب میشوند و بازهی تخریب را گستردهتر میکنند. در نهایت امر میتوان نتیجهگیری کرد که حضور نانوذرات اکسید تیتانیوم به طور نسبی به بهبود خواص کامپوزیت دندانی کمک کرده است.