Thesis

کاربرد gis در توان سنجی یکپارچه سازی اراضی کشاورزی باهدف مدیریت بحران آب با استفاده از منطق فازی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

با در نظر گرفتن خشکسالی های اخیر اهمیت اب به عنوان یک نهاد حیاتی بیش از پیش مشخص می شود و در صورتیکه بر اساس توسعه پایدار برای منابع اب برنامه ریزی نکنیم در آینده کشور با معضلات غیرقابل حلی مواجه خواهد شد. حجم عظیمی از منابع ابی در بخش کشاورزی مصرف می شود. پراکندگی قطعات اراضی کشاورزی سنتی ایران در نظام ارباب و رعیتی و قبل از اصلاحات ارضی به علت عوامل طبیعی، اقتصادی ، اجتماعی و سیاسی بوجود امد. این پراکندگی ، استفاده از دستاوردهای علمی و فنی و تکنولوژی را مشکل و گاهی غیر ممکن ساخته و منجر به بهره برداری پراکنده و بیش از حد از منابع آبی شده است از این رو، متخصصین برای رفع مشکلات و اراضی ناشی از پراکندگی اراضی، راحل منطقی و قابل اجرای فرایند یکپارچه سازی اراضی کشاورزی را که یک استراتژی بنیادی در ارتباط با اندازه زمین است توصیه می کنند. هدف از انجام این پژوهش شامل دوبخش می باشد: 1- اولویت بندی مناطق مختلف شهرستان جلفا بمنظور یکپارچه سازی اراضی کشاورزی 2- شناسایی مهمترین معیار و زیر معیارهای موثر در یکپارچه سازی اراضی با هدف استفاده بهینه از منابع آبی بمنظور دستیابی به این اهداف از روش منطق فازی استفاده شده است.همچنین 18 زیر معیار در قالب 4 معیار عوامل اقلیمی ، عوامل فیزیکی و طبیعی، عوامل ساختاری و عوامل اجتماعی، اقتصادی، مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از این بررسی ها نشان داد که اولا محده های پیرامون شهر هادیشهر به همراه دهستان شجاع دارای بالاترین پتانسیل برای یکپارچه سازی اراضی کشاورزی می باشد. در ثانی عوامل اجتماعی و اقتصادی مهمترین عوامل موثر در یکپارچه سازی اراضی کشاورزی می باشد.

Supervisors and advisors

بهروز ساری صراف، هاشم رستم زاده، بابک شیری

Similar theses

Similar items