تداعی و تناقص در دویست و پنجاه غزل از دیوان حافظ
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
در پژوهش حاضر پنجاه غزل از دیوان حافظ (به اهتمام محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی) از نظر آوایی، دستوری و معنایی بررسی شده است . نتایج این بررسی با نتایج بدست آمده در پژوهشهای سابق با همین عنوان هماهنگی دارد.
در این پایان نامه دویست غزل از غزلهای دیوان حافظ از لحاظ اغراض و اهداف ثانویه جملات مورد بررسی قرار گرفته است. در علم معانی جملات به دو بخش خبری و انشایی تقیسم می گردد ، جملات انشایی نیز بر دو بخش: طلبی وغیر طلبی(امری ،استفهامی ،ندایی ونهی)دارد. عمده مباحث علم معانی موارد کار برد
این پایان نامه با موضوع «بررسی رابطه ی شمول معنایی در پنجاه غزل از دیوان حافظ» در «پنج فصل» تدوین گردیده است. به این شکل که «فصل اول: مقدمه»، «فصل دوم: پیشینه ی تاریخی تحقیق»، «فصل سوم: روش شناسی»، «فصل چهارم: تجزیه و تحلیل داده ها» و «فصل پنجم: نتیجه گیری» می باشد. هدف از انجام
حافظ از جمله شاعرانی است که می توان در حوزه های مختلف دیوان او را مورد نقد و تحلیل قرار داد. از جمله موضوعاتی که می توان دیوان حافظ را بر اساس آن مورد کاوش قرار داد، نقش محتوایی احادیث در هدایت فکری حافظ است که تا کنون اندک پژوهشی در راستای آن انجام یافته است و در این پایان نامه
در رساله ی حاضر با عنوان «بررسی تطبیقی اشعار وفایی (شاعر کرد) با حافظ» در پنجاه غزل از هرکدام؛ به شیوه های تصویرپردازی در اشعار این دو شاعر و نمایاندن وجوه اشتراک و افتراق آنها، در حوزه ی دانش بیان، پرداخته شده است. بدین منظور، صور خیالی که بسامد بیشتری دارند، اعم از تشبیه، استعا
محمد علی صائب تبریزی از غزل سرایان مشهور سبک هندی قرن یازدهم است. از او دیوانی به یادگار مانده است که بیشتر اشعار این دیوان، در قالب غزل است. رساله ی حاضر بر آن است تا با بررسی صد و پنجاه غزل آغازین دیوان او، ابتدا به توضیح واژه ها و ترکیب های دشوار بپردازد و سپس با توجه به واژه
مقالة حاضر با استناد به نظریة «تداعی آزاد معانی» و نظریة «ناخودآگاه متون» التذاذ هنری بیشتری از اشعار حافظ را برای خوانندة حرفهای این متن فراهم میسازد و با کشف و تبیین شبکههای پیچیدة کلمات در شعر او زمینههای لازم را برای فهم غنیتر وعمیقتر آن اشعار فراهم میکند. در میان شبکههای متع
سیر شرحنویسی بر دیوانحافظ، از همان سالهای پس از وفات وی آغاز شد و شارحان با هدف گشودن قفل صندوقچة پر رمز و راز دیوان خواجةشیراز، کوشیدند تا بهرهمندی همگان را از این گنجینة عظیم و بیبدیل فرهنگی، سهل و میسّر سازند. این تلاشها، نه فقط در ایران که در خارج از این مرزها، آن هم از لحاظ
" اُنظُرنَا"، در آیه 104 سوره مبارکه بقره، تعبیری است که خداوند حکیم، به مؤمنان دستور میدهد آن را به جای تعبیر" رَاعِنَا" به کار برند تا بهانه و بستری برای تمسخر یهود بهوجود نیاید. این آیه پس از داستان سلیمان(ع) و هاروت و ماروت در آیه 102 و 103 سوره بقره، آمده است. از سوی د