مسئله معنای ضمنی در ترجمه ادبی مورد مطالعه : بوف کور صادق هدایت
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
اهداف اصلی این پژوهش بررسی جامعه شناختی «بوف کور» اثر صادق هدایت است که از زمان تألیف و تحریر تاکنون محل بحث ادیبان و اندیشمندان بوده و خواهد بود و رمز و راز آن در جاودانگیش نهفته است . قلمرو این پژوهش حداقل از یک دهه قبل از نهضت مشروطیت تا پایان زندگی صادق هدایت را شامل می شود .
هدف پیشاوری این پایان نامه اثبات این امر است که نگارش "بوف کور" با اولین اثر صادق هدایت شروع شده و اتمام نوشتن آن نقطه ی اوج یک پروژه ی ناخودآگاه دراز مدت بوده است . قسمت اعظم اجزای سازنده ی "بوف کور" را می توان در آثار منتشر قبل نویسنده یافت . اما در تکنیک روایت ، تصاویر و شخصیت
هدف از انجام تز حاضر بررسی مفهوم زمان برگسون-هم زمانی و دیرش زمان - در بوف کور صادق هدایت و خشم و هیاهو ویلیام فاکنر است که به عنوان دو اثر مدرنیست در ادبیات ایران و آمریکا در نظر گرفته می شوند. هانری برگسون خطی بودن و شرح وقایع به ترتیب زمانی را رد می کند و بر این عقیده است که ز
هدف از پایان نامه ی موجود کاوش تحلیلی شباهتهای روانکاوانه و تفاوتهای سبکی بین رمان شب پیشگویی پاول آستر و بوف کور صادق هدایت بر مبنای مفهوم روان زخم ژیژک می باشد. براساس این تحقیق ورود موجود تهی وغیرقابل بیان حیث واقع به داخل حیث نمادین موجب فقدان هویت در دوشخصیت نویسنده در رمان
تطبیق آثار ادبی دو کشور باعث شناخت و نزدیکی بیشتر دو تمدن ، دو فرهنگ و دو آیین مختلف می شود. با مقایسه و تطبیق دو اثر و با تکیه بر وجوه مشترک و متفاوت آنها نکاتی در حیطه تاثیرات متقابل ادبیات دو کشور به دست می آید. در این پایان نامه با عنوان "مقایسه گرگ بیان از هرمان هسه و بوف کو
در بارهی بوف کور صادق هدایت تا کنون نوشتههای گوناگون پدید آمده است. در برخی از این نوشتهها در بارهی زمان رخدادهای این رمان نظراتی ارائه شده و از ناهماهنگی تاریخی در این اثر سخن رفته و گاهی انتقاد شده است. هدایت در پاسخ به یکی از همین انتقادها تاکید کرده که این اثر یک رمان تار
بوف کور که در سال در روزنامه ایران منتشر شد و در سال توسط رژه لسکو به زبان فرانسه ترجمه گردید یکی از شاهکار های ادبی صادق هدایت محسوب می شود. با انتشار این رمان، صادق هدایت به عنوان بنیانگذار رمان نو در ایران شناخته شد. اما این اثر یک ضد رمان است، بدان معنا که نویسنده برای خلق آن
بخشی از فضای مناقشهبرانگیز و تأویلپذیر بوف کور را میتوان در تصاویری بازجست که به فرهنگ شفاهی تهران سدهی سیزدهم اشاره دارد. به مردمانی قصهپرداز که اینک خود بخشی از قصهها شدهاند. حکایات بازمانده از این مردمان به اندازهای به شخصیتها و حوادث بوف کور نزدیک است که این گمان را ایجاد میک
ادبیات هر ملت، در هر دوره، به مقتضای مسائل اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و دینی شکل میگیرد. اما چگونگی انعکاس وقایع بستگی به دیدگاه نویسنده و جایگاه اجتماعی، ومحیط زندگی او دارد. قبل از مشروطه زنان خلق شده در اکثر آثار ادبی به شدت منفعل، محدود، مقلد و سطحینگر است. در عصر مشروطه نیز
یکی از خصوصیات بوف کور صادق هدایت که قابلیت تحلیل آن را از جنبهای غیر از گفتمان نوشتاری فراهم میآورد، استفادۀ نویسنده از تصاویر در لایههای مختلف داستان است. تصاویری که با ویژگیهای خاص خود در خدمت گسترش داستان هستند و بر ابهام آن میافزایند. واکاوی این تصاویر برای دستیابی به معنای
«تقابلهای دوگانه» یکی از مهم ترین کارکرد ذهن جمعی بشر است، و اساسیترین مفهوم ساختارگرایی را تشکیل می دهد. نخستین بار نیکلای تروبتسکوی، واجشناس(01890-1938 م.) از اصطلاح «تقابل های دو گانه» نام برد. از آنجایی که اساس ساختارگرایی بر تقابلهای دوگانه است، در پَساساختارگرایی نیزنش