مقایسه اثر بخشی سه شیوه آموزشی، آموزش مستقیم، آگاهی واج شناسی و ترکیبی بر کاهش مشکلات املای دانش آموزان دبستانی و تدوین برنامه بر آن
چکیده
چکیده هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر بخشی سه شیوه آموزشی آموزش مستقیم، آگاهی واج شناختی و آموزش ترکیبی بر کاهش مشکلات املای دانش آموزان دبستانی و تدوین برنامه بر آن است. روش: جامعه آماری این پژوهش آزمایشی شامل دانشآموزان دختر و پسر پایه سوم، چهارم و پنجم دبستان شهرستان ارومیه است که دارای اختلال های یادگیری ویژه هستند، که از مدارس به مراکز توانبخشی اختلال های یادگیری ارجاع داده شده 1388 مشغول به تحصیل بوده اند. 20 نفر به عنوان نمونه - اند و در سال تحصیلی 89 آماری پس از مشخص شدن این که دارای اختلال های یادگیری در املا هستند، به تصادف انتخاب شدند، سپس این دانش آموزان به تصادف در چهار گروه پنج نفری جایگزین شدند. نمونهگیری به روش، تصادفی ساده انجام گرفته است و از ابزارهای اندازه و آزمون پیشرفت تحصیلی املا (wisc-r) گیری شامل آزمون هوش وکسلر مقیاس کودکان استفاده شده است. سه گروه آزمایشی هر کدام به مدت 20 جلسه، درهر هفته دو جلسه، هر جلسه 40 دقیقه آموزش خاص خود را دریافت نمودند و گروه کنترل غیر از آموزش مرسوم مدرسه ای آموزش خاص دیگری دریافت نکرد. از هر چهار گروه پیشآزمون و پسآزمون به عمل آمد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی شفه تحلیل شد. یافته ها: نتایج این پژوهش نشان داد که برنامه آموزش مستقیم و برنامه ترکیبی در سطح در کاهش مشکلات املای دانش آموزان (p<0/ و برنامه واج شناسی در سطح ( 5 (p<0/01) دبستانی دارای اختلال های یادگیری ویژه موثر بوده اند. نتیجه گیری: بر این اساس نتیجه گیری می شود که هر سه برنامه آموزشی در رفع مشکلات املای دانش آموزان دبستانی کاملا اثربخش و سودمند هستند