بررسی و تحلیل ریسک پذیری مخاطرات ژئومورفولوژیکی ناشی از رخداد زمین لرزه در دشت سیلاخور
چکیده
این تحقیق بر آنست مخاطرات گسلش زمین و روانگرایی خاک را در دشت سیلاخور مورد بررسی قرار دهد. بدین منظور خطر گسلش ناشی از زمین لرزه در دشت سیلاخور را از طریق سنجش پارامترهای موثر (طول گسل؛ بزرگای زمین لرزه؛ پهنای کسیختگی و جابجای عمودی) مورد بررسی قرار داده پهنه بندی از میزان خطر پذیری به عمل آورد. در این پژوهش با استفاده از شواهد مربوط به فاکتورهای فوق الاشاره گسیختگی در پهنه های لرزشی از رخداد های قبلی تعیین و به کمک تکنیکهای تحلیل آماری تحدید گردید. نتایج نشان می دهد که از مجموع گسلهای موجود در این دشت شش گسل توان بالقوه ایجاد زمین لرزه هایی با بزرگا و دامنه ای بین8/5 تا بیش از7 ریشتر را دارند که بنا بر همین روابط زمین لرزه های با این بزرگا می توانند در پهنه ای به وسعت 1 تا 3 کیلومتری پیرامون گسل گسیختگی هایی ایجاد کنند که ارتفاع مقادیر جابجایی عمودی آنها به بیش از107 سانتیمتر خواهد رسید. شاخصهای فوق مبنای پهنه بندی نواحی در معرض خطر گسلش قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهند که شهر درود و53 روستا از163 روستای محدوده مورد مطالعه بر روی پهنه های پر خطر گسلش،22 روستا بر روی پهنه های با خطر متوسط گسلش و37 روستا بر روی پهنه های کم خطرگسلش قرار دارند. شناسایی مناطق مستعد روانگرایی می تواند تاحدود زیادی از میزان خسارات ناشی از وقوع روانگرایی در زمان رخداد زمین لرزه بکاهد. در این تحقیق نقشه پهنه بندی خطر ناشی از وقوع روانگرایی خاک از طریق روی هم گذاری لایه های رقومی شده ویژگیهای سیسموتکتونیک، عمق آب زیرزمینی و ویژگیهای زمین شناسی و ژئومورفولوژی در محیط نرم افزاری در 7 کلاس ترسیم شد. بر اساس نقشه پهنه بندی خطر روانگرایی محدوده موردمطالعه 7 درصد از محدوده مورد مطالعه در منطقه خطر روانگرایی کلاس 6، 21درصد در محدوده خطر کلاس 5، 5 درصد در محدوده خطر کلاس 4، 4 درصد در محدوده خطر کلاس 3، 5 درصد در محدوده کلاس خطر 2، 30 درصد367در محدوده کلاس خطر 1 و 28 درصد از محدوده مورد مطالعه در کلاس خطر صفر قرار می گیرد.