چکیده تمام نما: موضوع این رساله بررسی سیر تاریخی دو مقوله زبانی: شاخص و ممیز می باشد و هدف از آن آشنا شدن با تحولات زبانی، فرهنگی، سیاسی است. مثلاً واژه ی «خانم» از چه دوره ای وارد زبان شده و از چه دوره ای به عنوان شاخص کاربرد داشته است و نیز به لحاظ جامعه شناختی از چه اهمیتی در جامعه ی تاریخی و معاصر برخوردار می باشد.
در هر زبانی تدوین دستور زبان اهمیت فراوانی دارد؛ این سنت رایج هر زبانی است. در گذشته معمولاً تدوین دستور بیشتر باهدف آموزش زبان صورت می گرفت؛ از این جهت، در هر زبانی، بیگانگان در تدوین دستور آن زبان برای سهولت در آموزش آن، پیشگام بوده اند. این امر در مورد زبان فارسی شیوع بیشتری د
ادبیات داستانی از غرب به ایران و کشورهای عرب زبان وارد شده است و کاربران ایرانی و عربی به علت های مختلف در معادل سازی برای این اصطلاحات با مشکل مواجه بوده اند، به همین سبب در این پژوهش اصطلاحات ادبیات داستانی را در این سه زبان بررسی کرده ایم و در فصلی مستقل، معادل های عربی و فارس
تحقیق حاضر، مطالعه ای توصیفی و کیفی است که با هدف پیشنهاد الگو جهت تهیه و تدوین فرهنگ تک زبانه همایندهای زبان فارسی و مطالعه موردی همایندهای اسم و صفت انجام شده است. این پژوهش به صورت توصیفی و کیفی است، به عبارت دیگر محقق با استفاده از استدلال و بررسی همایندهای زبان فارسی که آن ه
چکیده در این پژوهش تلاش شده است تا فرهنگی توصیفی از اصطلاحات ریشهشناسی زبان، ارائه شود. با توجه به اینکه ریشه¬شناسی از مقولات مهم در فرهنگ¬های توصیفی است، ابتدا به تعریف ریشه¬شناسی و انواع آن پرداختیم و رویکردهای مختلف، در رابطه با ریشه¬شناسی علمی، ریشه¬شناسی عامیانه، ریشه-شناسی
مطالعه و مقایسه های ساختارهای صرفی و نحوی در زبان های متفاوت، به منظور یافتن جهانی های زبان، همواره مورد علاقه ی بسیاری از زبانشناسان بوده است. امروزه این مطالعات شاخه ای از زبان شناسی را با عنوان رده شناسی زبان به خود اختصاص داده است. رده شناسی بر این اساس عبارت است از طبقه بندی
داستان نویسان زن تقریباً از نخستین سال های داستان نویسی به سبک غربی در ایران، وارد این حوزه شده و در طی هشتاد سال، داستان های زیادی را به چاپ رسانده اند. این رساله فرهنگ توصیفی- تحلیلی داستان های زن محور نویسندگان زن است که در بخش تحلیلی، درونمایه ها و موضوعات این داستان ها را در
دست‌یابی به زبانی مشترک، در عرصة علم، از اهدافی است که متولیان امر آموزش و پژوهش درپی آنند (یوسفی، 1383). آنها بر آنند تا خوانندگان و کاربرانِ متون علمی، به‌دور از هرگونه ابهام، در درکِ مشترکی از مفاهیم سهیم، و با آگاهی بیشتری آنها را به‌کار گیرند. واژه‌نامه‌ها و فرهنگ‌ها از مهم
این مقاله به‌دنبال بررسی نظام ساختواژی زبان فارسی در چارچوب انگارۀ صرف واژگانی- مطرح‌شده توسط کیپارسکی- است. هدف از انجام این پژوهش بررسی میزان کارایی این انگاره در تحلیل داده‌های زبان فارسی است. بدین‌منظور، پس از معرفی این انگاره در قالب سه پرسش به تحلیل داده‌هایی پرداخته می‌شود
تاکنون فعل و گروه فعلی زبان فارسی با توجه به رویکردهای مختلفی، چون برنامه کمینهگرا، نظریۀ وابستگی و جز آن مورد بررسی و توصیف قرار گرفته است. تحقیق حاضر تلاش دیگری است در جهت توصیف ساختهای تحلیلی فعلی در چارچوب دستور واژینقشی. در این مقاله، در ابتدا مفاهیم و اصول پایهای این دستور
تاکنون فعل و گروه فعلی زبان فارسی با توجه به رویکردهای مختلفی، چون برنامه کمینهگرا، نظریۀ وابستگی و جز آن مورد بررسی و توصیف قرار گرفته است. تحقیق حاضر تلاش دیگری است در جهت توصیف ساختهای تحلیلی فعلی در چارچوب دستور واژینقشی. در این مقاله، در ابتدا مفاهیم و اصول پایهای این دس
دست یابی به زبانی مشترک، در عرصة علم، از اهدافی است که متولیان امر آموزش و پژوهش درپی آنند (یوسفی، 1383). آنها بر آنند تا خوانندگان و کاربرانِ متون علمی، به دور از هرگونه ابهام، در درکِ مشترکی از مفاهیم سهیم، و با آگاهی بیشتری آنها را به کار گیرند. واژه نامه ها و فرهنگ ها از مهم
در این نوشته، «تاریخ تحولات فرهنگ نویسی فارسی» در قلمروی زبان فارسی بررسی می شود. با مقایسۀ قدیمی ترین فرهنگ های فارسی با فرهنگ هایی که در سدۀ بیستم نوشته شده اند، می توان کل تاریخ فرهنگ نویسی فارسی را به دو دورۀ «سنتی» و «علمی» تقسیم کرد. منظور از فرهنگ نویسی سنتی دوره ای از فره