بررسی رابطه بدرفتاری والدین با خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی فرزندان
چکیده
چکیده بررسی رابطه بدرفتاری والدین با خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی فرزندان بوسیله کورش محمدی پژوهش حاضر با هدف کلی بررسی رابطه بین بدرفتاری والدین و خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی فرزندان در دانش آموزان مقطع تحصیلی راهنمایی شهر اصفهان انجام گرفت. از دیگر اهداف پژوهش، مقایسه ی دختران و پسران پایه های مختلف تحصیلی در متغیرهای مورد مطالعه بود. بدرفتاری والدین با فرزندان، می تواند در ابعاد مختلفی بروز پیدا کند و تاثیر آن در ابعاد گسترده ای از زندگی فرزندان قابل بررسی است که در این مطالعه، سه بعد جسمی، احساسی و بی توجهی آن در ارتباط با متغیرهای خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی فرزندان مورد بررسی قرار گرفته است. نمونه این پژوهش، 313 دانش آموز شامل 161 دختر و 152 پسر شاغل به تحصیل در پایه های های مختلف تحصیلی از جامعه آماری مورد پژوهش، که کلیه دانش آموزان شاغل به تحصیل در مدارس راهنمایی اصفهان در سال تحصیلی 91- 1390 بودند که با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. روش این تحقیق از نوع همبستگی است و برای دستیابی به اهداف پژوهش، از دو ابزار پرسشنامه شامل: خودکارآمدی دانش آموز جینکز و مورگان (1999) و سنجش بدرفتاری والدین دیمیر (1995) بهره گرفته شد. همچنین به منظور سنجش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، از طریق معدل نمرات آنان در امتحانات نوبت اول کلیه دروس اقدام گردید. برای تحلیل داده های این پژوهش از روش های آماری همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان و تحلیل واریانس دوطرفه استفاده شد. یافته ها نشان دادند که بین بدرفتاری والدین و ابعاد آن (جسمی، احساسی و بی توجهی) با دو متغیر خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی رابطه ای منفی و معنادار برقرار است و از بین ابعاد بدرفتاری، دو بعد بدرفتاری جسمی و بی توجهی والدین به صورت منفی قادر به پیش بینی ابعاد خودکارآمدی (شامل استعداد، کوشش و بافت) و پیشرفت تحصیلی در فرزندان می باشند. در تمامی ابعاد بدرفتاری و خودکارآمدی تفاوت معناداری بین میانگین نمرات دختران و پسران مشاهده نگردید اما اثر اصلی جنسیت در پیشرفت تحصیلی معنادار بود بدین صورت که بین میانگین نمرات دختران و پسران تفاوت معناداری به نفع پسران برقرار بود. علاوه بر این ها، اثر متغیر پایه کلاسی، از میان ابعاد بدرفتاری، تنها بر بعد بدرفتاری جسمی و از میان ابعاد خودکارآمدی، بر دو بعد کوشش و بافت معنادار بود در حالی که اثر تعاملی جنسیت و کلاس، بر نمرات تمامی ابعاد بدرفتاری، خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی معنادار بود