کنترل بهینه سیستم های غیر خطی تأخیری با کاربرد در ارتقای کارایی سیستم های ایمنی بدن
چکیده
تأخیر پدیده ای است که در بسیاری از سیستم ها از جمله راکتورهای شیمیایی، مدل های رشد، خطوط انتقال و ... رخ می دهد. واضح است که برای چنین سیستم هایی در نظر گرفتن تأخیر در طراحی کنترل کننده و رویتگر الزامی است. بنابراین، طراحی کنترل کننده و رویتگر برای سیستم های تأخیردار از جمله موضوعاتی است که توجه محققان زیادی را به خود جلب کرده است. در این رساله، ابتدا یک مسئله کنترل بهینه با معیار مربعی را برای دسته ای از سیستم های غیرخطی تأخیری تعریف می کنیم. سپس با تعمیم ایده شبه خطی سازی، روشی را جهت یافتن یک حل زیربهینهِ این مسئله ارائه می-کنیم. با تعمیم روش پیشنهادی، امکان طراحی سیستم ردیاب و نیز کنترل کننده مد لغزشی حاصل می شود. در یکی از مثال های شبیه سازی، بر مبنای یک مدل غیرخطی تأخیری از بیماری ایدز، رژیم-های دارویی مناسبی برای کنترل این بیماری ارائه می شوند. بر مبنای اصل دوگانی طراحی کنترل-کننده و رویتگر، روشی جهت طراحی رویتگر برای دسته ای از سیستم های غیرخطی تأخیری ارائه شده است. به طور خلاصه می توان مهم ترین مزیت روش های پیشنهادی در این رساله را سادگی طراحی آن ها دانست.