پایان‌نامه

بررسی توان تمایزی سلول های بنیادی مزانشیمی اندومتریال رحم به سلول های الیگودندروسیتی با استفاده از افزایش بیان mirnas 219,338 در محیط in vitro

سمیه ابراهیمی باروق

چکیده

الیگودندروسیت ها سلول های تولید کننده غلاف میلین دور آکسون نورون ها در سیستم عصبی مرکزی هستند. هرگونه اختلال در عملکرد این سلول ها منجر به دمیلینه شدن نورون ها و ایجاد اختلالات عصبی می گردد. امروزه سلول درمانی امیدهای فراوانی را برای درمان بیماریهای نورودژنرتیو ایجاد نموده است که به وسیله جایگزینی یک سلول سالم میلینه کننده به جای سلول بیمار می باشد. سلول های استرومایی اندومتریال enscs یکی از انواع سلول های بنیادی مزانشیمی بالغ می باشند که در اندومتریوم رحم انسان اثبات شده و به عنوان یک منبع سلولی مناسب و در دسترس برای سلول درمانی محسوب می شوند. mirnas مولکول های 20-25 نوکلئوتیدی هستند که بیان پروتئین ها را در سطح پس از رونویسی با اتصال به ناحیه utr?3 مربوط به mrna هدف و تخریب آن تنظیم می کنند. mirnas در تکثیر و تمایز سلول ها نقش مهمی را دارند و چندین مطالعه نشان داده است که mir-219 و mir-338 با سرکوپ کردن فاکتورهای موثر در تکثیر (میتوژن ها) سلولهای پیش ساز الیگودندروسیت مثل فاکتور های رونویسی sox6, foxj3, pdgfra, zfp238 hes5, منجر به تمایز سلول ها به الیگودندروسیت ها می گردند. در مطالعه حاضر سلول های اندومتریال رحم انسان بعد از پاساژ سوم برای تمایز مورد استفاده قرار گرفتند. تمایز سلول های اندومتریوم به سلول های الیگودندروسیت در دو مرحله صورت گرفت. در ابتدا سلول ها با محیط کشت حاوی فاکتورهای رشد fgf2,egf,pdgf-aa به سلول های پیش الیگودندروسیت تمایز یافتند. سپس این سلول ها برای تمایز به الیگودندروسیت در چهار گروه مختلف مورد بررسی قرار گرفتند. در گروه اول سلول های پیش الیگودندروسیتی تحت تیمار با هورمون t3 به مدت 6روز قرار گرفتند. در گروه دوم و سوم و چهارم با استفاده از لنتی ویروس، mir-219 و mir-338 به صورت جداگانه و باهم به سلول های پیش الیگودندروسیت وارد شده و بعد از6 روز میزان بیان ژنهای تمایزی الیگودندروسیت در گروههای مختلف به روش ایمنوسیتوشیمی و quantitive real time-pcr مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده به روش ایمنوسیتوشیمی و qrt-pcr برای مارکرهای اختصاصی الیگودندروسیت در مراحل مختلف تمایزی مثل nestin, pdgfra,olig2, a2b5,sox10, cnp,mbp نشان داد که این مارکرها در سلول های تمایز یافته بیان دارند. نتایج نشان دادکه بیان مارکرهای تمایزی الیگودندروسیتی olig2,sox10,cnp,mbp در گروههای اینفکت شده با mir-219، mir-338و mir-219-338 بالاتر از گروه تیمار شده با هورمون t3 می باشد. نتایج این مطالعه نشان دهنده نقش mirna219 و mirna338 به صورت جداگانه و با هم در تمایز سلول های اندومتریال انسان به سلول های الیگودندروسیتی است که می توان با این روش منبع مناسبی از سلول های الیگودندروسیت را برای سلول درمانی بیماریهای نورودژنرتیو فراهم نمود.

اساتید راهنما و مشاور

جعفر آی، هما محسنی کوچصفهانی، محمد معصومی

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه

  • تأثیر محیط رویی سلول بنیادی مزانشیمی بر بیان ژنهای تولید کالژن سلول فیبروبالست موش

    مقاله۲۰۱۹مجله دانشگاه علوم پزشکی سبزواررویا غلامی، مجید مومنی مقدم

    چکیده:اهداف: سنتز کلاژن می تواند به ترمیم زخم به خصوص زخمهایی با وسعت زیاد کمک کند. راههای درمانی که بتواند سنتز کلاژن را در فیبروبلاستها تحریک کند می تواند ترمیم را تسریع کند بنابراین می تواند از ارزش کلینیکی برخوردار باشد. سلولهای بنیادی از خودمواد ومولکولهایی ترشح می کنند که م

  • مقایسه بیان کمّی فاکتور نسخه برداری runx۲ در تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی با محیط تمایزی استئوبلاستی و داروی زولدرونیک اسید

    مقالهمجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجانمجید فرش‏دوستی‏حق، m. farshdousti hagh دکتری گروه آموزشی هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرسسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (tarbiat modares university)سازمان های دیگر: ستادیار مرکز تحقیقات هماتولوژی و انکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز مهرداد نوروزی‏نیا، m. noruzinia استادیار گروه آموزشی هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرسسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (tarbiat modares university) یوسف مرتضوی، y. mortazavi دانشیار گروه آموزشی هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زنجان (zanjan university of medical sciences) مسعود سلیمانی

    چکیده زمینه و هدف: runx2 اختصاصی ترین فاکتور نسخه برداری در تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی به استئوبلاست می باشد. در این تحقیق، میزان بیان کمّی این فاکتور در طول تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی به استئوبلاست با استفاده از محیط تمایزی استئوبلاستی و داروی زولدرونیک اسید مورد ارزیابی

  • جداسازی سلول های بنیادی مزانشیمال بافت اندومتریال و بررسی بیان مارکرهای اختصاصی سلول های بنیادی در قیاس با سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان

    مقالهفصلنامه پژوهشی خونسعید حیدری کشل، s. heydari-keshel proteomics research center, faculty of paramedical sciences, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات پرتئومیکس ـ دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی مصطفی رضایی طاویرانی، m. rezaei taviranii مرکز تحقیقات پرتئومیکس ـ دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتیسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی (shahid beheshti university of medical sciences) جعفر آی، j. ai گروه مهندسی بافت و سلول درمانی ـ دانشکده فن آوری های نوین پزشکی ـ دانشگاه علوم پزشکی تهرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی (shahid beheshti university of medical sciences) مسعود سلیمانی

    چکید ه سابقه و هدف سلول های بنیادی انسانی در بالغین، فاقد خصوصیات اختصاصی بافت هستند و در سلول درمانی و مهندسی بافت از جایگاه ویژه ای برخوردار می باشند. در تحقیق حاضر، سلول های بنیادی از بافت اندومتر تخلیص و به منظور تعیین ماهیت با سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان مورد مقایسه

  • محیط کشت بهینه سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسان و تابش لیزر کم توان موجب افزایش بیان فاکتور رشد در فیبروبلاست های دیابتی می شوند

    مقالهپژوهش در پزشکیعباس پیریایی، abbas piryaei department of biology and anatomical sciences, school of medicine, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranتهران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی فرزانه هندودری، farzane hendudari department of biology and anatomical sciences, school of medicine, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranتهران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی محمد بیات، mohammad bayat department of biology and anatomical sciences, school of medicine, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranتهران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی سیده نفیسه حسنی

    سابقه و هدف: زخم‏های مزمن در افراد دیابتی به‏دلایل مختلف، از جمله اختلال در روند تولید و ترشح فاکتورهای مؤثر در فرآیند التیام زخم، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. در سال های اخیر مطالعه های زیادی تأثیر مثبت تابش لیزر کم‏توان و استفاده از سلول‏های بنیادی مزانشیمی ومحیط کشت بهینه آ

  • ایجاد سلول های بنیادی مزانشیمی بیان کننده ژن vegf-a و پیش تیمار با sdf۱α به منظور افزایش بقا در استفاده در درمان سکته قلبی

    مقالهپژوهش های آسیب شناسی زیستیrezvan esmaeili، ph.d. candidate, department of genetics, faculty of biological sciences, tarbiat modares university, tehran, iran keivan majidzadeh-a، cancer genetics department, breast cancer research center leila eini، msc cancer genetics department, breast cancer research center, parisa hoseinpour

    هدف: امروزه به استفاده از سلول های بنیادی مزانشیمی در درمان بیماری های مختلف، از جمله سکته قلبی بسیار توجه شده است. اما چالش بزرگ در این زمینه از بین رفتن این سلول ها پس از تزریق و در مواجهه با شرایط کمبود اکسیژن و التهابی است. از این رو یافتن عواملی که پیش تیمار با آن بتواند مسی

  • کلونینگ و افزایش بیان موقت ژن nrf۲ در سلول های بنیادی مزانشیمی به واسطه سیستم بیانی آدنوویروسی بر مبنای فناوری gateway

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاهmohammad mohammadzadeh، mehryar habibi roudkenar

    زمینه: افزایش بقای سلول های بنیادی مزانشیمی پس از پیوند، کارایی این سلول ها را در درمان افزایش می دهد. به همین دلیل، دست کاری سلول های بنیادی مزانشیمی با ژن های محافظت کننده سلولی همانند nf-e2 related factor-2 (nrf2) جهت بهبود کارایی سلول درمانی مهم است. هدف این مطالعه، کلونینگ و