تأثیر بازی های حسی-حرکتی در محیط مجازی بر هماهنگی چشم و دست کودکان مبتلا به فلج مغزی همی پلژی

حمیدرضا رستمی، hamid reza rostami department of occupational therapy, musculoskeletal rehabilitation research center, school of rehabilitation sciences, ahvaz jundishapur university of medical sciencesگروه کاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی اسکلتی-عضلانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز شیدا جوادی پور، sheida javadipoor department of occupational therapy, musculoskeletal rehabilitation research center, school of rehabilitation sciences, ahvaz jundishapur university of medical sciencesگروه کاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی اسکلتی-عضلانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز سحر قنبری، sahar ghanbari department of occupational therapy, musculoskeletal rehabilitation research center, school of rehabilitation sciences, ahvaz jundishapur university of medical sciencesگروه کاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی اسکلتی-عضلانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز بتول ماندنی، batool mandani department of occupational therapy, musculoskeletal rehabilitation research center, school of rehabilitation sciences, ahvaz jundishapur university of medical sciencesگروه کاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی اسکلتی-عضلانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز رضا عزیزی مال امیری، reza azizi malamiri department of pediatrics neurology, golestan medical, educational, and research center, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvazگروه مغز و اعصاب کودکان، بیمارستان آموزشی و درمانی و تحقیقاتی گلستان، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

چکیده

مقدمه وهدف: واقعیت مجازی یک تکنولوژی رایانه ای همراه بامحیط و اشیاء مجازی است که درآن،فرد با مشارکتی فعال، فضای مجازی رابا اعمال واراده خود دستکاری میکند.هدف این مطالعه تعیین تأثیر بازی های حسی حرکتی درمحیط مجازی برهماهنگی چشم و دست کودکان مبتلا به فلج مغزی همی پلژی بود. مواد و روش ها: دراین مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی یک سویه کور،هماهنگی چشم و دست 16کودک مبتلا به فلج مغزی همی پلژی ازجامعه دردسترس شهراهواز در2 گروه 8 نفره بررسی شد.برنامه درمانی شامل جلسات 5/1 ساعتی بازیهای حسی-حرکتی درمحیط مجازی به صورت یک روز درمیان و به مدت 4 هفته بود.ارزیابی توسط ابزار کفایت حرکتی برواینینکس-اوزرتسکی، قبل،بعد و3 ماه پس از اتمام مداخلات صورت گرفت. از نرم افزارspss-16 جهت انتخاب تصادفی نمونه ها وهمچنین تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس در تکرار مشاهدات در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج: آنالیز اطلاعات ابزار کفایت حرکتی برواینینکس-اوزرتسکی حاکی از اختلاف معنادار آماری در گروه واقعیت مجازی نسبت به گروه کنترل در جلسه پس از درمان در زیر مجموعه های هماهنگی بینایی حرکتی (میزان تغییر میانگین- گروه واقعیت مجازی:53/1 وگروه کنترل:03/0) و هماهنگی حرکت اندام فوقانی (میزان تغییر میانگین- گروه واقعیت مجازی:23/1 وگروه کنترل:06/0) بود. آنالیز اطلاعات جلسه پیگیری ارزیابی نیز حاکی از ماندگاری نتایج در هر دو گروه مطالعه بود. نتیجه گیری: انجام بازیهای حسی-حرکتی در محیط مجازی به دلیل تعاملی وانگیزشی بودن محیط وتمرینات مکررو فیدبک های فراوان آن، میتواند سبب بهبود هماهنگی چشم و دست کودکان مبتلا به فلج مغزی همی پلژی گردد.