روایی همزمان استفاده از بیمارنما و بیمار واقعی در سنجش مهارت های ارتباطی دانشجویان پزشکی
حسین کریمی مونقی، hosein karimi-moonagi ph.d. in nursing, associate professor, department of medical education, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدکترای تخصصی آموزش پرستاری، دانشیار، گروه آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران رزا منتظری، roza montazeri msc in medical education, department of medical education, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranکارشناسی ارشد آموزش پزشکی، گروه آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران مهناز امینی، mahnaz amini subspecialist in pulmonary disease, assistant professor, department of internal medicine, imam reza (as) hospital, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranفوق تخصص بیماری های ریه، استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران محمد تقی شاکری، mohammad-taghi shakeri phd in biostatistics, department of biostatistics, school of health, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدکترای تخصصی آمار زیستی، دانشیار، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران مهری یاوری، mehri yavari phd in curriculum planning, instructor, department of community health, school of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدکترای تخصصی برنامه ریزی درسی، مربی، گروه بهداشت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران محمد خواجه دلویی، mohammad khajehdaluee phd in community medicine, associate professor, department of community medicine, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدکترای تخصصی پزشکی اجتماعی، دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران مژگان افخمی زاده
چکیده
زمینه و هدف: ارزشیابی مهارت های ارتباطی مستلزم به کارگیری ابزارهای روا می باشد. در این راستا، مطالعه حاضر به منظور بررسی روایی همزمان بیمارنما و بیمار واقعی (یعنی ارتباط بین نتایج آزمون با بیمارنما و بیمار واقعی) و امکان تعمیم نتایج حاصل از سنجش با بیمارنما برای بیمار واقعی انجام شد. روش کار: در این مطالعه همبستگی، 32 نفر از کارآموزان پزشکی به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف وارد پژوهش شدند. دانشجویان با روش تخصیص تصادفی در دو گروه مساوی و همگن قرار گرفتند. با اجرای طرح متقاطع، گروه اول ابتدا با بیمار واقعی و سپس با بیمارنما و گروه دوم برعکس سنجش شدند. سنجش مهارت های ارتباطی با استفاده از چک لیستی برگرفته از چک لیست calgary-cambridge انجام شد. اطلاعات با کمک نرم افزار spss و با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: مقایسه نمرات با بیمارنما و بیمار واقعی در گروه اول، گروه دوم، کل دانشجویان و در سنجش اول دو گروه تفاوت معنی داری را نشان داد، اما با اختلاف بسیار جزیی در سنجش دوم دو گروه تفاوت معنی داری از نظر آماری مشاهده نشد (064/0 = p ) که به نظر قابل ملاحظه نمی آید. بین نمرات کل دانشجویان با بیمارنما و بیمار واقعی همبستگی مثبتی وجود داشت (63/0 = r ). نتیجه گیری: با توجه به تفاوت معنی دار بین نمرات، نمی توان مهارت های ارتباطی هر دانشجو را در موقعیت شبیه سازی برای نحوه رفتار او در موقعیت واقعی تعمیم داد و چنین ادعا نمود که بیمارنما در سنجش مهارت های ارتباطی جانشین بیمار واقعی گردد.
زمینه و هدف: ارزشیابی مهارت‌های ارتباطی مستلزم به کارگیری ابزارهای روا می‌باشد. در این راستا، مطالعه حاضر به منظور بررسی روایی همزمان بیمارنما و بیمار واقعی (یعنی ارتباط بین نتایج آزمون با بیمارنما و بیمار واقعی) و امکان تعمیم نتایج حاصل از سنجش با بیمارنما برای بیمار واقعی انجام
مقالهمجله مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی شهید صدوقی یزدماندانا شیرازی، m shirazi department of medical education, school of medicine, tehran university of medical science, tehran , iranگروه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران، تهران، ایران احمد محمدی کیا، a mohammadikia health network, mazandaran university of medical science, ghayemshahr ,iranکارشناس ارشد آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی، مازندران، مازندران، ایران ایمان جهانیان، i jahanian department of medical education, school of medicine, babol university of medical science, babol, iranگروه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بابل، مازندران، ایران
مقدمه: بیماران استاندارد، افرادی هستند که برای ایفای نقش بیمار آماده می شوند به صورتیکه واقعی به نظر برسند و دارای عملکردی ثابت باشند. روش بررسی: مرور نظام مند فعلی با رویکرد beme به منظور انتخاب روش ها و رویکردهای آموزش بر پایه بهترین شواهد، برای اولین بار در ایران صورت گرفت. با
مقالهمجله ایرانی آموزش در علوم پزشکیمهناز جلال وندی، mahnaz jalalvandi ph.d. candidate of educational management, department of educational management, science and research branch, islamic azad university, tehran, iran. email: mz.jalalvandi@gmail.comمهناز جلال وندی، دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه مدیریت آموزشی، واحد علوم و تحقیقات تهران،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. mz.jalalvandi@gmail.com محمدرضا سهرابی، mohammad reza sohrabi associate professor, department of health and community medicine, social determinants of health research center, faculty of medicine, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran. email: m.sohrabi@sbmu.ac.irدکتر محمدرضا سهرابی (دانشیار)، گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی،تهران، ایران. (m_sohrabi@sbmu.ac.ir)؛ اختر جمالی، َakhtar jamali assistant professor, department of educational management, science and research branch, islamic azad university, tehran, iran. email: akhtar_jamali2000@yahoo.comدکتر اختر جمالی (استادیار)، گروه مدیریت آموزشی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (akhtar_jamali2000@yahoo.com)؛ علی تقی پورظهیر
مقدمه: امروزه بسیاری از پزشکان، سازمان های پزشکی و سیاست گذاران بر مراقبت های پزشکی بیمارمحور تأکید می کنند. با توجه به اهمیت برنامه درسی پنهان در رفتارهای حرفه ای دانشجویان پزشکی، این پژوهش به منظور بررسی رابطه بیمارمحوری در برنامه درسی پنهان با مهارت های ارتباطی دانشجویان پزشکی
مقدمه: نحوه ارائه سناریو در جلسات یادگیری مبتنی بر مورد و پیامدهای آموزشی آن محل سؤال است. این مطالعه با هدف بررسی دیدگاه دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در مورد پیامدهای یادگیری و انگیزشی استفاده از بیمار واقعی در مقایسه با سناریوی کتبی در جلسات یادگیری مبتنی بر مورد در
مقدمه: امروزه بسیاری از پزشکان، سازمان‌های پزشکی و سیاست‌گذاران بر مراقبت‌های پزشکی بیمارمحور تأکید می‌کنند. با توجه به اهمیت برنامه درسی پنهان در رفتارهای حرفه‌ای دانشجویان پزشکی، این پژوهش به منظور بررسی رابطه بیمارمحوری در برنامه درسی پنهان با مهارت‌های ارتباطی دانشجویان پزشکی
مقالهمجله علوم پزشکی رازیناهید فرخ یار، nahid farokhyar tehran university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی تهران ماندانا شیرازی، mandana shirazi tehran university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی تهران حمیدالله بهادر، hamidollah bahador tehran university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی تهران حمیدرضا برادران
زمینه و هدف: نظر به اینکه پزشکان می بایست به هنگام مراجعه بیماران در صورت لزوم اخبار ناخوشایند را بدون تاثیر زیانبار بر روحیه بیمار و همراهان او به آنها ابلاغ کند از لحاظ حرفه ای بسیار اهمیت دارد. از سوی دیگر ارتباط پزشک با بیمار نیاز به کسب مهارتی دارد که می بایست پزشکان در طول