مقایسه تأثیر دو روش آموزش مبتنی بر سخنرانی و آموزش الکترونیک با الگوی merrill و reigeluth بر یادگیری و انگیزش مشمولین آموزش مداوم پزشکی

صغرا عمرانی، soghra omrani ph.d. student of distance education planning, payam-e-noor university, tehran, iranدانشجوی دکترای تخصصی برنامه ریزی آموزش از راه دور، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. هاشم فردانش، hashem fardanesh ph.d. in phycology & instructional technology, associate professor of literature and humanities dept., school of humanistic, tarbiat modares university, tehran, iranدکترای تخصصی روانشناسی و تکنولوژی آموزشی، دانشیار گروه ادبیات و علوم انسانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. عیسی ابراهیم زاده، issa ebrahimzade ph.d. in distance education planning, associate professor of literature and humanistic dept., school of humanistic, payam-e-noor university, tehran, iranدکترای تخصصی برنامه ریزی آموزش از دور، دانشیار گروه ادبیات و علوم انسانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. محمدرضا سرمدی، mohammad reza sarmadi ph.d. in history and philosophy of education, associate professor of literature and humanistic dept., school of humanistic, payam-e- noor university, tehran, iranدکترای تخصصی فلسفه و تاریخ تعلیم و تربیت، دانشیار گروه ادبیات و علوم انسانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. منصور رضایی، mansour rezaei phd. in biostatistics, assistant professor of biostatistics dept., school of health, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranدکترای تخصصی آمار زیستی، استادیار گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.

چکیده

زمینه و هدف: آموزش، یکی از ارکان اساسی توسعه توانمندی ها، مهارت ها و شایستگی ها در بخش های مختلف جامعه است. نتایج حاصل از مطالعات آموزش الکترونیکی در مقایسه با روش های آموزش مرسوم به استادان و دست اندرکاران آموزش در رابطه با تدوین، تولید و اجرای دوره های آموزشی مناسب برای یادگیرندگان یاری می رساند. هدف از این پژوهش، مقایسه تأثیر دو روش آموزش مرسوم (مبتنی بر سخنرانی) و روش آموزش الکترونیکی با استفاده از الگوها، راهبردها و فنون طراحی آموزشی بر میزان یادگیری و انگیزش پزشکان در خصوص مبحث نارسایی حاد تنفسی بود. روش کار: در این مطالعه نیمه آزمایشی، 60 پزشک به روش نمونه گیری در دسترس در دو گروه 30 نفری تحت آموزش با دوره مبتنی بر دو روش آموزشی بررسی شدند. محتوای یادگیری در گروه شاهد بر اساس برنامه های مدون آموزش مداوم مرسوم بود و محتوای یادگیری الکترونیکی در گروه تجربی بر اساس همان برنامه ها با تلفیق الگوهای طراحی آموزشی به صورت یادگیری الکترونیکی تولید شد. یافته ها: داده ها توسط پیش آزمون، پس آزمون و پرسش نامه سنجش انگیزش جمع آوری شد. مقایسه نمره پیش آزمون و پس آزمون پزشکان شرکت کننده تفاوت معنی داری نداشت (05/0 p ). نتیجه گیری: نتایج به دست آمده از پژوهش، حاکی از ارتباط معنی دار به کارگیری راهبردها و فنون طراحی آموزشی با افزایش انگیزش شرکت کنندگان در آموزش مداوم الکترونیکی جامعه پزشکی بود.