بررسی میزان، نوع و علل اشتباهات دارویی در دانشجویان پرستاری
چکیده
زمینه و هدف: اشتباهات دارویی اعضاء تیم بهداشتی و درمانی می تواند سلامتی بیماران را به طور جدی به خطر بیاندازد. هدف از این پژوهش تعیین میزان، نوع و علل اشتباهات دارویی دانشجویان پرستاری می باشد. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی بود که جامعه آن را دانشجویان پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی اراک، تشکیل می داد. در این مطالعه 76 دانشجوی پرستاری به روش سرشماری وارد شدند. معیار ورود به مطالعه کسب نمره قبولی دروس داروشناسی و دارو دادن در بخش به بیماران بود. جهت جمع آوری اطلاعات از یک پرسشنامه خود ساخته استفاده شد. پرسشنامه شامل دو بخش اطلاعات دموگرافیگ و سئوالات مربوط به اشتباهات اتفاق افتاده و اشتباهات در شرف وقوع بود. پس از تهیه پرسشنامه و تعیین اعتبار و اعتماد آن، پرسشنامه مذکور بین دانشجویان توزیع و پس از تکمیل جمع آوری شد. پس از جمع آوری اطلاعات، داده ها با استفاده از آمار توصیفی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد در 1/17 درصد از دانشجویان سابقه اشتباه دارویی اتفاق افتاده و 42/43 درصد از دانشجویان اشتباه دارویی در شرف وقوع را داشته اند و 47/39 درصد از دانشجویان هیچ گونه اشتباه در شرف وقوع و اتفاق افتاده ای را گزارش نکردند. شایع ترین نوع اشتباهات دارویی گزارش شده، مربوط به دوز اشتباه بود. شایع ترین علت اشتباهات دارویی، کمبود اطلاعات داروشناسی ذکر شده بود. شایع ترین داروهایی که در مورد آن اشتباه رخ داده بود شامل هپارین، دوپامین، دبوتامین، وانکومایسین، فنی توئین و کاپتوپریل بودند. نتیجه گیری: میزان ارتکاب اشتباهات دارویی در دانشجویان پرستاری بالا می باشد. با توجه به این که این اشتباهات می تواند عوارض جبران ناپذیری را برای بیمار به دنبال داشته باشد، تاکید بیشتر بر اهمیت اطلاعات دارویی در آموزش پرستاری و توجه به عوامل زمینه ساز بروز خطاهای دارویی پیشنهاد می گردد. نتایج این تحقیق می تواند ما را در شناخت نقاط ضعف دانشجویان در زمینه دارو دادن و کاستی های نظام آموزشی پرستاری در این زمینه و تلاش در جهت رفع آن کمک نماید.