بررسی تأثیر رفتار مدرسین بر میزان یادگیری بالینی از دیدگاه دانشجویان پرستاری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: آموزش بالینی فرایند مهمی است که دانشجویان را برای زندگی حرفه ای آماده می سازد. مطالعه حاضر با هدف تعیین دیدگاه دانشجویان کارشناسی پرستاری نسبت به تأثیر رفتارهای مربیان بر میزان یادگیری در طول کارآموزی های بالینی طراحی گردید. روش کار: این مطالعه به صورت توصیفی- مقطعی بود که بر روی 145 دانشجوی کارشناسی پرستاری صورت گرفت. ابزار جمع آوری اطلاعات، معیار لیکرت 7 امتیازی بود که دیدگاه دانشجویان پرستاری نسبت به تأثیر رفتار مدرسین بر میزان یادگیری آن ها را در کارآموزی بالینی مورد ارزیابی قرار می داد. در نهایت داده های به دست آمده توسط آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که میانگین رفتارهای مؤثر در سطح بالاتر از حد متوسط قرار دارد (21/1 ± 59/5). همچنین ویژگی های رفتاری مانند ارتباطات بین فردی، شخصیتی، توانایی تدریس، ارزشیابی و شایستگی حرفه ای به ترتیب بیشترین امتیازات را کسب کرد. نتیجه گیری : رفتار حرفه ای و مناسب مدرسین در طول کارآموزی بالینی دانشجویان باعث ارتقای یادگیری آنان خواهد شد. بنابراین متولیان و مسؤولین آموزش پرستاری باید بستر لازم را در جهت ارتقای رفتارهای مدرسین در محیط های بالین فراهم آورند.