Article

درک دانشجویان پرستاری از موانع کسب اخلاق حرفه ای: یک تحقیق کیفی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: صلاحیت اخلاق حرفه ای در پرستاری به معنی انجام مراقبت های پرستاری بر اساس موازین اخلاق زیستی است. این جنبه از صلاحیت ها عامل مهمی در ارتقاء کیفیت مراقبت هاست. شناخت موانع کسب صلاحیت اخلاقی دانشجویان پرستاری یکی از ضروریات اساسی در بهبود عملکرد حرفه­ای آنهاست. توسعه صلاحیت اخلاقی یکی از مهمترین راهبردهائی است که می تواند به توانمندسازی دانشجویان پرستاری و رشد حرفه ای آنها کمک کند. این مطالعه به منظور شناسائی موانع کسب اخلاق حرفه ای دانشجویان پرستاری از طریق تحلیل محتوای تجارب آنها انجام شده است. روش کار: این مطالعه با رویکرد کیفی و روش آنالیز محتوا انجام گردید. 25 نفر از دانشجویان پرستاری دانشگاه های دولتی شهر تهران به صورت در دسترس انتخاب گردیدند و با آنها مصاحبه به صورت نیمه ساختار یافته انجام شد. مصاحبه ها خط به خط دست نویس و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی توصیفی بر اساس روش گرانهیم و لاندمن تجزیه و تحلیل گردید . یافته ها : هشت درون­مایه از داده ها به دست آمد که شامل: کمبود انگیزه و علاقه مندی دانشجویان به حرفه پرستاری، کمبود خودآگاهی، کمبود مدرسین مسلط به علم اخلاق، نارسایی برنامه درسی، استفاده از روشهای نامناسب در آموزش موضوع­های اخلاقی، مشکلات ارزشیابی و کمبود ابزارهای عینی برای ارزشیابی توانایی های دانشجویان در زمینه اخلاق حرفه ای، ضعف ارتباطات بین فردی و محدودیت های محیط بالین ی می باشند . نتیجه گیری: به نظر می رسد در توسعه صلاحیت اخلاقی دانشجویان پرستاری هم زمینه ها و هم افراد مؤثر می باشد. بنابراین موانع صلاحیت اخلاقی را باید در ابعاد مختلفی جستجو کرد. همچنین یافته­های این مطالعه می تواند زمینه ای را برای مطالعات بیشتر در این زمینه فراهم کند.

Similar items