ارائه مدلی برای پیش بینی نرخ بیکاری در ایران
چکیده
یکی از مهمترین کاربردهای مدل های اقتصادی پیش بینی مقادیر آتی متغیرهای اقتصادی است . درحقیقت مدل های اقتصادی را می توان با میزان صحت پیش بینی آنهامورد آزمون قرارداد. از طرفی پدیده بیکاری گسترده و حاد یکی از ویژگی های ساختار جوامع توسعه نیافته و در حال توسعه می باشد . این معضل در شرایطی به وجود می آید که توسعه منابع انسانی ، بدون گسترش فرصتهای شغلی امکان پذیر نباشد. در این تحقیق سعی بر آن است نرخ بیکاری را با استفاده از یک مدل فضا حالت که یکی از مدل های کاربردی و مهم در سری های زمانی می باشد برآورد نمود. جهت ارائه مدل از دو قانون مشهور اقتصادی یعنی قانون اکان و منحنی فیلیپس استفاده شده است . قانون اکان در بیان ساده بیانگر رابطه معکوس بین رشد تولید و نرخ بیکاری و منحنی فیلی÷س در ساده ترین بیان رباطه منفی بین نرخ تورم و نرخ بیکاری می باشد . با استفاده از روش آمیخته منحنی فیلی÷س و قانون اکاو و با استفاده از داده های فصلی 1380:1 الی 1389:1 و سه متغیر نرخ بیکاری ، لگاریتم تولید ناخالص داخلی و تورم ، نرخ بیکاری برای یک مرحله روبه جلو در محدوده 12.52 الی 10.68 پیش بینی می شود . بر طبق نتایج حاصل از این تحقیق رشد تولید از عوامل موثر در کاهش نرخ بیکاری در کشور می باشد و کاهیش نرخ بیکاری در کشور بیشتر تحت تااثیر رشد تولید است نه نرخ تورم.